Σάββατο, 30 Ιουνίου 2012

Οι «νεκραναστάσεις» του ΚΚΕ


Είδα πολλές φορές το ΚΚΕ να πεθαίνει, κυρίως εξαιτίας των πολλών και αλλεπάλληλων τραγικών και, επιτρέψτε μου τη λέξη, εγκληματικών λαθών του ή δολοφονούμενο από την δεξιά, φασιστική και μη, αλλά και την κεντρώα συντηρητική αστική τάξη, και στο τέλος να… νεκρανασταίνεται!

Είδα πολλές φορές το ΚΚΕ να αυτοκτονεί, να αυτοχειριάζεται κάτω από το βάρος των απερίγραπτων και αντεθνικών, των εγκληματικών σε βάρος της πατρίδας λαθών και κακών επιλογών και αντί να καταλήγει, να ξαναζωντανεύει!

Αυτά τα γνωρίζω από την πείρα μου, τόσο την δημοσιογραφική, όσο και γενικά από την πείρα της ζωής μου που αριθμούν 62 δημοσιογραφικά χρόνια και 80 βιολογικά. Φυσικό ήταν να υπάρξουν αντιρρήσεις από διάφορους αναγνώστες, υποθέτω οπαδούς και ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ, κάποιους πρώην Κουκουέδες, αλλά και άλλους.

Μου απάντησαν ότι το ΚΚΕ ανήκει στο παρελθόν, ότι ουσιαστικά πέθανε και ότι στις επόμενες εκλογές, δεν θα καταφέρει ακόμη και να συγκεντρώσει το 3% των ψηφοφόρων, για να μπει στη Βουλή.

Απόλυτα σεβαστή η άποψη αυτή, σεβαστή και δικαιολογημένη κατά κάποιο τρόπο, δεδομένου ότι οι ηγεσίες του κόμματος αυτού, από την ίδρυσή του μέχρι και σήμερα αγνόησαν τις κοινωνικές εξελίξεις, έμειναν μακριά από αυτές, αρνήθηκαν ή αδυνατούσαν να εκσυγχρονισθούν και παρέμειναν προσηλωμένες αυστηρά, «κολλημένες» θα έλεγα στις αντιλήψεις εποχών που παρήλθαν ανεπιστρεπτί.

Έμειναν σ’ αυτά που είπαν και διακήρυξαν ο Λένιν, ο Στάλιν και τόσοι άλλοι άρχοντες του Κρεμλίνου, χωρίς να ρίχνουν τριγύρω τους μια ματιά να δουν τι γίνεται τώρα, χωρίς να αντιλαμβάνονται ότι ο κόσμος, οι λαοί, η ίδια η ζωή έχουν αλλάξει και οι αλλαγές αυτές επιβάλλουν τον εκσυγχρονισμό, την ανανέωση του κόμματος και των ιδίων.

Το ΚΚΕ μάλιστα, μετά την «αναλαμπή» της ηγεσίας Φλωράκη, οπισθοδρόμησε ακόμα περισσότερο, κλείσθηκε περισσότερο στον εαυτό του και έδειξε να εθελοτυφλεί και να μην αντιλαμβάνεται, ότι η κομμουνιστική θεωρία της πρώτης περιόδου του 1918 δεν υπάρχει, ότι ο κομμουνισμός ναυάγησε οριστικά, έπεσε, γκρεμίσθηκε με πάταγο, όχι μόνον στις δορυφόρες χώρες, αλλά και στην ίδια την μητέρα του, την ΕΣΣΔ, την Σοβιετική Ένωση.

Κατέρρευσε και, δυστυχώς, άφησε πίσω του ερείπια, πείνα, φτώχεια, δυστυχία, απελπισία και τις συνέπειες της πολύχρονης δικτατορίας του προλεταριάτου που απεδείχθη η χειρότερη μορφή δικτατορικής τυραννίας, την οποία οι λαοί του λεγόμενου «υπαρκτού σοσιαλισμού» πλήρωσαν με στερήσεις των ελευθεριών τους, ακόμη και με αίμα!

Πολλά θα έπρεπε να έχουν διδαχτεί οι δικοί μας «βεριτάμπλ», «γνήσιοι» και παραδοσιακοί κομμουνιστές ηγέτες και οι παρατρεχάμενοί τους από την Ουγγαρία, την Τσεχοσλοβακία, την Αλβανία, την Βουλγαρία, την Πολωνία, ακόμη και την Γιουγκοσλαβία.

Πολλά επίσης θα έπρεπε να έχουν διδαχτεί από την ίδια την Σοβιετική Ένωση που κυριολεκτικά κυβερνήθηκε μέσα σε κλίμα συνωμοσιών, δολοφονιών, καταναγκαστικών έργων και αίματος, φθάνοντας τον λαό της σε σημείο έσχατο από πάσης πλευράς.

Πολλές ήσαν οι περιπέτειες του ΚΚΕ και των οπαδών του που είχαν καταφύγει στις χώρες του Σοβιετικού συνασπισμού, ιδιαίτερα δε στην ίδια τη Σοβιετική Ένωση, όπου και έφυγε από τη ζωή ο έκπτωτος αρχηγός τους Νίκος Ζαχαριάδης, κάτω από τις γνωστές απάνθρωπες συνθήκες.

Ωστόσο, το ΚΚΕ αποδείκνυε πάντοτε πως ήταν… πολύ σκληρό για να πεθάνει!

Ας έλθουμε όμως τώρα στην ταραχώδη ιστορία του ΚΚΕ, στον αγώνα του για να επιβιώσει, τις διώξεις, δίκαιες και άδικες που υπέστη, τις φυλακίσεις χιλιάδων μελών και οπαδών του, τις εξορίες αλλά και τις πολλές εκτελέσεις κορυφαίων και απλών στελεχών του.

Αντιγράφω από ανάρτηση στο διαδίκτυο, από τον κ. Θεόδωρο Στεφάνου, αποσπασμάτων σχετικού άρθρου του κοινωνιολόγου Θεόδωρου Αυγερινού (tovima) :

«Το Κ. Κ. Ελλάδας είναι το κόμμα με την πλέον μακρόχρονη ιστορία στα πολιτικά δρώμενα της χώρας μας. Ιδρύθηκε το 1918, ως Σοσιαλιστικό Εργατικό Κόμμα Ελλάδας (ΣΕΚΕ), το οποίο λίγο αργότερα μετονομάσθηκε σε Κ. Κ. Ε. Η ιστορία αυτού του κόμματος είναι γεμάτη με κάθε είδους αγώνες, ώστε δεν μπορεί κανείς να δει τη νεώτερη πολιτική ιστορία της Ελλάδας, χωρίς να αναφερθεί σ’ αυτό.

Το Κομουνιστικό Κόμμα Ελλάδας έχει τη σημαντικότερη οργάνωση απ’ όλα τα άλλα πολιτικά κόμματα και ως εκ τούτου είναι βαθιά ριζωμένο μέσα στον ελληνικό λαό. Πέρα από τους διαρκείς πολιτικούς και συνδικαλιστικούς του αγώνες, έχει και τον μεγαλειώδη εθνικό αγώνα, γιατί αποτέλεσε τη βασική αντιστασιακή δύναμη της Ελλάδας, εναντίον της γερμανικής κατοχής κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Με δυο λόγια το ΚΚΕ έχυσε πολύ αίμα στον έναν αιώνα περίπου της πολιτικής του παρουσίας στη χώρα μας. Ως εκ τούτου, υποκλινόμαστε μπροστά στους αγώνες και τις θυσίες του.

Όμως το ερώτημα είναι τι επέτυχε και τι προσέφερε αυτό το κόμμα στη χώρα και στον ελληνικό λαό; Αν εξαιρέσουμε τη μεγαλειώδη αντίσταση κατά των ξένων κατακτητών του Β΄ Π. Π., το ΚΚΕ ουδέν προσέφερε. Αιματοκύλισε την Ελλάδα με τον εμφύλιο, ήταν πάντα έξω από τα προβλήματα, που ταλάνισαν τους Έλληνες και ταλαιπώρησε αφάνταστα τους οπαδούς του, που υπέστησαν τους άπειρους διωγμούς και τις κακουχίες από τη Δεξιά.

Ας αρχίσουμε λοιπόν από τη περίοδο, που οι συμπατριώτες μας αγωνιζόταν για το μεγάλο όνειρο του ελληνισμού και ο Βενιζέλος προσπαθούσε να καταστήσει την Ελλάδα χώρα των πέντε θαλασσών και των δυο ηπείρων, πολεμώντας εναντίον των προαιώνιων εχθρών μας, των Τούρκων. Εκείνη την εποχή τα μέλη του ΣΕΚΕ διάβρωναν τον ελληνικό στρατό λέγοντας ότι η αποστολή στρατευμάτων στη Μ. Ασία ήταν ιμπεριαλιστική πράξη και καλούσαν τους Έλληνες να έρθουν σε συνεννόηση με τον τουρκικό λαό.

Λίγα χρόνια αργότερα ο Ν. Ζαχαριάδης έγραψε στον «Ριζοσπάστη» (12/7/1935): «Αν δεν νικιόμασταν στη Μικρασία, η Τουρκία θά 'τανε σήμερα πεθαμένη κι εμείς Μεγάλη Ελλάδα. Γι’ αυτό εμείς όχι μόνο δε λυπηθήκαμε για την αστο - τσιφλικάδικη ήττα στη Μικρασία, μα και την επιδιώξαμε».

Όμως η εντυπωσιακότερη θέση του ΚΚΕ ήταν με τους Σλάβους, καθώς ακολουθώντας τις υποδείξεις της Comitern υποστήριζε στη δεκαετία του 1920 την «Αυτονομία της Μακεδονίας και Θράκης», ενώ το 1928 το Πολιτικό Γραφείο ήταν υπέρ της «ενιαίας και ανεξάρτητης Μακεδονίας», υποστηρίζοντας τον αγώνα του «μακεδονικού λαού για αυτοδιάθεση» (Αλ. Δάγκας – Γ. Λεοντιάδης, Comitern και Μακεδονικό ζήτημα, Τροχαλία, Αθήνα 1997, σελ. 180 – 183).»

Και συνεχίζει :

«Σήμερα, το ΚΚΕ, στον 21ο αιώνα, χρησιμοποιεί το λεξιλόγιο του 19ου αιώνα, όπως καπιταλιστές, ιμπεριαλιστές, μονοπώλια, αστοί, τσιφλικάδες κλπ., και φαίνεται ωσάν να έρχεται από άλλον πλανήτη. Αυτό σημαίνει ότι δε συμβαδίζει ούτε με την κοινωνική εξέλιξη ούτε αντιλαμβάνεται τα συμφέροντα του ελληνικού λαού.

Διακηρύσσει ότι η Ελλάδα θα πρέπει να φύγει από τον ιμπεριαλιστικό στρατιωτικό συνασπισμό του ΝΑΤΟ. Γεγονός, που σημαίνει ότι του λοιπού θα πρέπει να είμαστε εκτεθειμένοι στους άρπαγες γείτονές μας. Οι Σκοπιανοί θεωρούν το Σωλούν (Θεσσαλονίκη) δικό τους και έχουν θέσει τα σύνορά τους, στα Τέμπη του Ολύμπου. Η Αλβανία θεωρεί πως η Ήπειρος και η Θεσπρωτία είναι πατρίδα των Τσάμηδων, άρα δική τους και η Τουρκία θέλει τη Θράκη και όλα τα ανατολικά νησιά του Αιγαίου. Ποιος θα φυλάξει λοιπόν τα σύνορά μας; Παλιά, το ΚΚΕ είχε ως στόχο να ενταχθούμε στη συμμαχία του συμφώνου της Βαρσοβίας, δηλαδή της Σοβιετικής Ένωσης. Σήμερα, πού θα βρει αποκούμπι η Ελλάδα;»

Αυτά είναι μόνο μερικά από τα τραγικά λάθη των εκάστοτε ηγεσιών του ΚΚΕ, χωρίς να αναφερθούμε λεπτομερώς στα Δεκεμβριανά και τον εμφύλιο πόλεμο που κατέστρεψαν τη χώρα και είχαν αμέτρητα αθώα θύματα!

Παρά ταύτα, το ΚΚΕ κατάφερνε πάντοτε να συγκρατεί τις δυνάμεις του, χάρη στην καλή του οργάνωση και στην εύστοχη καθοδήγησή του και τώρα στις 17 Ιουνίου 2012, για πρώτη φορά οι οπαδοί του μειώθηκαν περίπου κατά 50% και εμφανίζεται το ιστορικό αυτό κόμμα σαν «ουραγός» του ΣΥΡΙΖΑ και των άπειρων συνιστωσών – μαζεμάτων του.

Απομένει να δούμε αν θα καταφέρει να σηκώσει κεφάλι, πράγμα που μπορεί να γίνει με την απαλλαγή του από τη νοοτροπία του 1918 από την οποία διακατέχεται.

Κύριοι ηγέτες του ΚΚΕ, του μικρού πλέον ΚΚΕ, ζούμε στο 2012, αλλάξτε λοιπόν, προσαρμοσθείτε, διότι η εποχή των «βέρων» κομμουνιστών κλείνει ήδη τα 100 της χρόνια!


Σάββατο, 23 Ιουνίου 2012

Ειλικρινής και επιβεβλημένη διευκρίνιση



Στους αναγνώστες της αρθρογραφίας μου και γενικώς σε όσους μου κάνουν την τιμή να διαβάζουν όσα γράφω σχολιάζοντας τα γεγονότα ή ασκώντας κριτική πάνω σε διάφορα θέματα της καθημερινότητας και της επικαιρότητας, εκφράζω τις ευχαριστίες μου, και προσθέτω, ότι:

1. Δεν ανήκω σε κανένα κόμμα, ούτε έχω κομματικές εξαρτήσεις.

2.Είμαι πάντοτε σταθερά προσανατολισμένος στην δημοκρατική προοδευτική παράταξη που βάζει τα συμφέροντα της πατρίδας και του συνόλου του ελληνικού λαού πάνω απ’ όλα.

3.Δεν δίστασα ποτέ, ούτε και τώρα διστάζω να αποκαλύψω τα όποια πολιτικά ατοπήματα και να μιλήσω για λάθη οποθενδήποτε προερχόμενα και να τα  καυτηριάσω ακόμη και έντονα, εάν βέβαια αποδειχθούν βάσιμα.

4.Η τοποθέτησή μου υπέρ της λεγόμενης «μνημονιακής» παράταξης κατά τις δύο τελευταίες αλλεπάλληλες εκλογές, οφείλεται στην πίστη μου, ότι η βελτίωση των όρων του «μνημονίου» και η  τήρηση των υποχρεώσεών μας, είναι ο μόνος δρόμος που θα μας επιτρέψει να ορθοποδήσουμε.
Η άποψη της μονομερούς καταγγελίας του «μνημονίου» και της δανειακής σύμβασης, μόνον τον όλεθρο, όπως εγώ και η πλειοψηφία του λαού μας πιστεύουμε, θα επιφέρει.
Άλλωστε γι’ αυτό και εγκαταλείφθηκε τεχνηέντως λίγες ημέρες προ των εκλογών της 17ης  Ιουνίου από τους υποστηρικτές της.

5.Η... πολυφωνία του ΣΥ.ΡΙΖ.Α κατά τις δύο προεκλογικές περιόδους μόνον σύγχυση δημιουργούσε στους πολίτες και μάλιστα, κάθε μέρα και πιο μεγάλη!
Για ποιον λόγο άραγε δεν ανέθεταν σε κάποιον εκπρόσωπό τους, όπως ήταν ο κ. Σκουρλέτης να εκφράζει και να δίνει στην δημοσιότητα, τις απόψεις τους; Μήπως πράγματι δεν είχαν σταθερές απόψεις; Μήπως και οι ίδιοι δεν πίστευαν σ’ αυτές  και απέφευγαν να πάρουν το ρίσκο μιας τραγικής  εξέλιξης της κατάστασης, με άλλα λόγια να πάρουν στο λαιμό τους την χώρα και τον λαό;
Μήπως;;;;;;


Ο κ. ΜΑΝΙΑΤΗΣ.
---------------------
Τέλος, κάτι πολύ σοβαρό.
Πρόκειται για την περίπτωση του επί κυβέρνησης ΠΑ.ΣΟ.Κ  υφυπουργού Περιβάλλοντος κ. ΓΙΑΝΝΗ ΜΑΝΙΑΤΗ, καθηγητού πανεπιστημίων και βουλευτού Αργολίδας, ο οποίος συστηματικά «καπελωνόταν» αρχικώς από την κυρία με το... σακίδιο (Μπιρμπίλη),τον αναπληρωτή κ. Σηφουνάκη  και αργότερα από τον ολετήρα της οικονομίας κ. Παπακωνσταντίνου.
Ο κ. Μανιάτης δούλεψε πολύ καιρό, σκληρά και επιστημονικά και προώθησε το θέμα των υδρογονανθράκων που θα μας λύσει πολλά προβλήματα, αλλά παραδόξως ο κ. Βενιζέλος δεν τον πρότεινε για υπουργό στην κυβέρνηση Σαμαρά  προτιμώντας άλλους προφανώς πιο κατάλληλους κατά την άποψη του...
Μήπως οι πολύτιμοι υδρογονάνθρακες θα μπουν στο περιθώριο;
Μήπως στο χρονοντούλαπο;
Ίδωμεν... Πάντως  ένας απόλυτα επιτυχημένος υπουργός, αντί για «ευχαριστώ» έφαγε πόρτα........ Εύγε κύριοι Βενιζέλο και Σαμαρά.

Παρασκευή, 22 Ιουνίου 2012

Επιτέλους, έχουμε κυβέρνηση



Μετά από πολύμηνες πολιτικές περιπέτειες που προκλήθηκαν από μικροπολιτικούς υπολογισμούς, από υστερόβουλες σκοπιμότητες και πολιτικαντισμούς των αλήστου μνήμης κομματικών και κομματαρχικών μεθόδων των αρχών του 20ου αιώνα, η Ελλάδα απέκτησε κυβέρνηση και μάλιστα σοβαρή και ισχυρή με βάσεις συναίνεσης και σύμπνοιας, χάρη σε τρεις πολιτικούς αρχηγούς που υπεράνω των στενών κομματικών τους συμφερόντων, έβαλαν τα συμφέροντα της πατρίδας, του ελληνικού έθνους.
Οι κύριοι Σαμαράς, Βενιζέλος και Κουβέλης, χωρίς να υπολογίζουν το πολιτικό κόστος, σχημάτισαν κυβέρνηση με τις καταλληλότερες προσωπικότητες που ήδη  ανασκουμπώθηκαν για να πέσουν με τα μούτρα στη δουλειά, διότι δεν υπάρχει χρόνος για χάσιμο, ούτε ενός λεπτού.
Εύσημα όμως είναι δίκαιο να απονεμηθούν τόσο στην κυβέρνηση Παπαδήμου που δούλεψε σκληρά για να κρατήσει τη χώρα όρθια σε πολύ δύσκολες ημέρες, όσο και στην κυβέρνηση Πικραμένου και στον ίδιο τον κ. Πικραμένο που ακόμη και σαν υπηρεσιακός πρωθυπουργός που ως  κύριο έργο του είχε την άψογη διενέργεια εκλογών, πράγμα που πέτυχε απολύτως, κέρδισε τον θαυμασμό των φίλων, συνεταίρων και συμμάχων μας, οι οποίοι εκφράστηκαν με τα καλύτερα λόγια για τον ίδιο και τους συνεργάτες του.
Μας τίμησε ως λαό και χώρα και του χρωστάμε ευγνωμοσύνη!


Ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α

Ή όλα ή τίποτα…
Αυτή ήταν και είναι η βούληση και η πολιτική του ΣΥ.ΡΙΖ.Α., του ηγέτη του κ. Αλέξη Τσίπρα και των εκπροσώπων των διαφόρων απίθανων συνιστωσών – «μαζεμάτων» λογής – λογής του περίεργου πολιτικού αυτού συνονθυλεύματος!
Ο ΣΥΡΙΖΑ, έχασε μεν την πρωτιά και απέτυχε η προσπάθειά του να κυβερνήσει τη χώρα, με σκοπό να καταγγείλει μονομερώς μνημόνια και δανειακές συμβάσεις για να σώσει τη χώρα και τον λαό που κάνει συνεχώς θυσίες και έχει φθάσει στα όριά του! Δηλαδή να μας βουλιάξει πλήρως.
Τα ήθελε όλα ο κ. Τσίπρας και αν πετύχαινε, θα είχαμε το απόλυτο απερίγραπτο «μπάχαλο», το κάθε στέλεχος του κόμματος να λέει τα δικά του!
Άλλα ο πρόεδρος, άλλα ο κ. Σκουρλέτης, άλλα ο κ. Βούτσης. Άλλα ο κ. Σταθάκης, άλλα ο κ. Δραγασάκης, άλλα ο κ. Τσακαλώτος, άλλα ο κ. Παπαδημούλης, άλλα η Δούρου, άλλα ο Στρατούλης…  
Ο καθένας δηλαδή τον χαβά του και μέσα σ’ όλα ο… νέος αστέρας κ. Ιφικράτης Αμυράς με τα οπλοστάσια που επιδιώκει να δημιουργήσει. Άραγε για ποιον λόγο και για ποιο σκοπό και ποιον στόχο θα έχουν ή θα είχαν οι βόμβες, τα όπλα, τα εκρηκτικά των οπλοαποθηκών του;
Ήδη ασκήθηκε δίωξη εναντίον του και αναζητείται από την αστυνομία για να συλληφθεί.


Ο ΛΑ.Ο.Σ.

Το έχω ξαναγράψει. Ο παλιός φίλος Γιώργος Καρατζαφέρης επιτυχημένος σε όλους τους τομείς των κατά καιρούς ενασχολήσεων του, κατάφερε μέσα σε χρόνο ελάχιστο, να μεταβάλει σε ερείπια, να γκρεμίσει ό,τι είχε οικοδομήσει με κόπους, ιδρώτα και αίμα, για πολλά χρόνια.
Ο φίλος Γιώργος με ένα άστοχο πολιτικό χειρισμό, με μια γκάφα πολιτική που οδήγησε σε… κωλοτούμπα, διέλυσε ένα ολόκληρο και απόλυτα υγιές κόμμα, το κόμμα του. Έχασε τα καλύτερα πολιτικά του στελέχη, τους πιο άξιους βουλευτές του και έριξε σχεδόν στη μονάδα ή λίγο παραπάνω ή παρακάτω την εκλογική του επιρροή!
Τι να πει κανείς;
Μόνον μια ευχή να κάνουμε…
Να μπορέσει να ξανασηκώσει κεφάλι… Πράγμα από δύσκολο μέχρι απίθανο!
Δυστυχώς…


Ο Καμμένος

Ζωηρός, «ατίθασος» και δυνατός ο Πάνος Καμμένος θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί ως… «επαναστάτης χωρίς αιτία»,  διότι για ολόκληρη την πολιτική του σταδιοδρομία ήταν το «χαϊδεμένο παιδί» της Νέας Δημοκρατίας, η οποία μάλιστα του πρόσφερε και την θέση του υφυπουργού Εμπορικής Ναυτιλίας. Στην πορεία, ο Πάνος Καμμένος προτίμησε να φύγει από το κόμμα στο οποίο αναδείχτηκε, να το διασπάσει και να βάλει αγκάθια, να δυσκολέψει τον δρόμο των κυρίων Σαμαρά, Βενιζέλου και Κουβέλη, για την συγκρότηση κυβέρνησης εθνικής ευθύνης με σκοπό την έξοδο της χώρας από την οικονομική κρίση και την ανακούφιση του λαού που έχει φθάσει στα όριά του.



Οι άλλοι

Τώρα οι άλλοι, τα μικρότερα κόμματα, τα δήθεν κόμματα και τα… αποκόμματα, έπρεπε να μην περιμένουν τίποτε από τις εκλογές.
Έπρεπε να είχαν μετρήσει από πριν τους οπαδούς τους, τους ευάριθμους οπαδούς και φίλου τους.
Προφανώς έδωσαν το «παρών» στις δύο αλλεπάλληλες εκλογικές αναμετρήσεις, για να υπογραμμίσουν την ύπαρξή τους και να γράψουν υποθήκες για το μέλλον…
Πάντως, κάτι τέτοιο δεν πέτυχε ο Στέφανος Μάνος, ο οποίος για λόγους ανεξήγητους επέλεξε ως συνεργάτες τους κυρίους Τζήμερο και Βαλιανάτο για να αποδυθεί στον εκλογικό αγώνα.
Τέτοια λάθη είναι ανεπίτρεπτα για παλιούς και έμπειρους πολιτικούς σαν τον κ.  Μάνο. 


Τρίτη, 12 Ιουνίου 2012

Ο ΑΡΕΙΜΑΝΙΟΣ ΠΟΛΕΜΑΡΧΟΣ ΙΦΙΚΡΑΤΗΣ



Δικαιωθήκαμε πέρα για πέρα!
Η προϊσταμένη της εισαγγελίας της Αθήνας κ. Ελένη Ράικου, έδωσε εντολή για την διεξαγωγή ανάκρισης σε βάρος του Ιφικράτη Αμυρά, παρά λίγο υποψηφίου βουλευτή στις εκλογές της 6ης Μαίου, για όσα ανατριχιαστικά, διχαστικά, εμφυλιο-πολεμικά είπε για το αντάρτικο πόλεων, για συγκέντρωση όπλων, πυρομαχικών  και εκρηκτικών, για ανατινάξεις και εμπρησμούς κτιρίων, για κλοπές δημόσιων χρημάτων, για καταστροφή της χώρας και ματοκύλισμα του λαού.
Ο επί του τύπου της Ν.Δ., συνάδελφος Γιάννης Μιχελάκης, εκλήθη από την εισαγγελέα ως πρώτος μάρτυρας.
Επί τέλους κάτι λειτουργεί στην Ελλάδα.
Η δικαιοσύνη!
Ευτυχώς.....
Ο λεβέντης Ιφικράτης, τρελός, γνωστικός ή κάτι άλλο, πρώην στέλεχος του ΔΗ.Κ.ΚΙ και νυν κάποιας από τις συνιστώσες-μαζέματα του κ. Τσίπρα, θα δώσει λόγο των πράξεων και των λεγομένων του και θα αποκαλύψει τα αφεντικά και τους συνενόχους και συντρόφους του.

Κυριακή, 10 Ιουνίου 2012

Ιφικράτης...



A
υτή η υπόθεση με κάποιον κύριο Ιφικράτη Αμυρά που αποκαλύφθηκε χθες από τη ΝΔ και μάλιστα με video που ο ίδιος μιλάει και αναπτύσσει τις ανατρεπτικές και πολύ επικίνδυνες εμφυλιο-πολεμικές απόψεις του περί ένοπλου αντάρτικου πόλεων, είναι πάρα πολύ σοβαρή και θα πρέπει να απασχολήσει τώρα αμέσως τις εισαγγελικές και αστυνομικές αρχές.

Ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου θα πρέπει αμέσως να διατάξει τα σχετικά.
Ο κόσμος, ο φιλόνομος, ο νομοταγής και φιλήσυχος ελληνικός λαός ανησυχεί πάρα πολύ.
Αυτός ο κ. Ιφικράτης, στο video που είδαμε στις τηλεοράσεις ζητά συγκέντρωση όπλων, εντόπιση των οπλοπωλείων, αρπαγή χρημάτων του δημοσίου και άλλα, προφανώς για να γίνει σφαγή του ελληνικού λαού, με την συναίνεση, την βοήθεια, την συμπαράσταση και ενίσχυση ποιου ή ποιων άραγε από το εσωτερικό και το εξωτερικό. Ποιου ή ποιων;;
Ας ερευνήσουν το θέμα οι αρμόδιες αρχές.

Ας πράξουν αμέσως, τώρα, το καθήκον τους.

Ο λαός, οι πολίτες περιμένουν έρευνα και πόρισμα δικαστικό για να μάθουν περί τίνος πρόκειται.

Είναι ανισόρροπος;

Είναι τρελός επικίνδυνος και πρέπει, ίσως, να εισαχθεί στο ψυχιατρείο για θεραπεία;

Είναι εχθρός της κοινωνίας και της δημοκρατίας;

Είναι όργανο ξένων δυνάμεων;

Τι είναι τέλος πάντων;

Η ΝΔ και ο συνάδελφος κ. Μιχελακης που αποκάλυψαν το πολύ σοβαρό αυτό θέμα, πρέπει να φθάσουν μέχρι το τέλος.

Υ.Γ.

-----

Δεν αποκλείεται βέβαια να πρόκειται (ας με συγχωρήσουν οι κυρίες αναγνώστριες μου που θα πω για πρώτη και, ελπίζω, τελευταία φορά μια κακή λέξη) περί φαντασιόπληκτου αρχομανούς μαλάκα, που βέβαια χρήζει θεραπείας ψυχιατρικής।

Σάββατο, 9 Ιουνίου 2012

Επιτέλους, ας σοβαρευτούνε…



Βρισκόμαστε λίγες ημέρες πριν τις εκλογές της 17ης Ιουνίου και, δυστυχώς κάποιοι, μερικοί από τους πολιτικούς μας δεν εννοούν να σοβαρευτούν!
Το χειρότερο όμως είναι ότι ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α. που διεκδικεί πρωτιά και ανάληψη της διακυβέρνησης της χώρας, δημιουργεί συστηματικά μια ασαφή ατμόσφαιρα σχετικώς με το πρόγραμμα του, τις προθέσεις, τις επιλογές του, τις σκέψεις, τις διαθέσεις του και πολλά άλλα!
Πλήρες σκοτάδι ή επιεικέστερα πλήρης θολούρα στο… σκηνικό του κόμματος του κ. Αλέξη Τσίπρα, όπου οι εκπρόσωποι των διαφόρων απίθανων συνιστωσών του (των μαζεμάτων) βγαίνουν στα ΜΜΕ και δηλώνουν πράγματα αστεία τις περισσότερες φορές και βέβαια αλληλοσυγκρουόμενα και άσχετα με την επίσημη γραμμή του κόμματος.
Αλλά και η… επίσημη γραμμή δεν πηγαίνει πίσω!
Οι κατηγορηματικές δηλώσεις του κ. Τσίπρα για μονομερή καταγγελία μνημονίου και δανειακής σύμβασης, μεταβλήθηκαν σε… πολιτική καταγγελία και όρκους πίστης στην Ε.Ε. και στην ευρωζώνη, δηλαδή το ευρώ.
Παραμένει λοιπόν άγνωστο τι ακριβώς πρεσβεύει και τι επιδιώκει ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α. και το χειρότερο άγνωστα παραμένουν η πολιτική του και το πρόγραμμα του, κυρίως όσον αφορά την οικονομία της χώρας, σε περίπτωση που θα βρεθεί στην κυβέρνηση και θα υποχρεωθεί να εφαρμόσει, όσα κατά καιρούς έχουν εξαγγείλει και υποσχεθεί ο ίδιος ο κ. Τσίπρας, οι κύριοι Σκουρλέτης, Στρατούλης, Βούτσης, Σταθάκης, Κωνσταντοπούλου, Παπαδημούλης, Δραγασάκης, Λαφαζάνης, Δρίτσας και πολλοί άλλοι σοβαροί και λιγότερο σοβαροί.
Πόσα και ποια απ’ όσα έχουν ακουσθεί από επίσημα χείλη της παράταξης Τσίπρα, θα γίνουν πράξη και κατά ποιο τρόπο θα επιτευχθεί η οικονομική ανάκαμψη που χώρας;
Με ποια πολιτική και ποιον τρόπο;
-        Με την κατηγορηματική καταγγελία μνημονίου και δανειακής σύμβασης που θα κλείσει τις στρόφιγγες της δανειακής χρηματοδότησης ΕΕ, ΕΚΤ και ΔΝΤ;
-        Με την πολιτική καταγγελία μνημονίου  και δανειακής σύμβασης;  (Αλήθεια με τι τρώγεται αυτή η πολιτική καταγγελία;)
-        Με το… χάιδεμα της ΕΕ, ευρωζώνης και ευρώ; Με το… γλείψιμο;
Με ποια πολιτική και με ποιόν τρόπο τέλος πάντων, προτίθενται να μας σώσουν ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α., ο Τσίπρας και τα «μαζέματα» των απίθανων συνιστωσών τους;
Ας καταλήξουν κάπου, σε κάποια πολιτική…
Ας σοβαρευτούν οι κύριοι και οι κυρίες του ΣΥ.ΡΙΖ.Α., διότι με τις τύχες της πατρίδας δεν μπορεί, δεν επιτρέπεται να παίζει κανένα κόμμα και κανένας πολιτικός. 


Παρασκευή, 8 Ιουνίου 2012

Ο ΞΥΛΟΔΑΡΜΟΣ, ΟΙ ΥΒΡΕΙΣ ΚΑΙ ΤΟ ΚΑΤΑΒΡΕΓΜΑ



Το είδαμε κι αυτό.......
Ξύλο μέσα στο τηλεοπτικό στούντιο!
Βρισιές και ξύλο!
Νερά από τον υποψήφιο βουλευτή της "ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ" Ηλία Κασιδιάρη σε υποψήφια βουλευτή του ΣΥ.ΡΙΖ.Α την κ. Ρένα Δούρου και στην συνέχεια ξύλο, μπάτσους και γρονθοκοπήματα σε άλλη υποψήφια βουλευτή του Κ.Κ.Ε και συνάδελφο δημοσιογράφο, την κ. Λιάνα Κανέλη!
Ζούγκλα πραγματική.
Μέχρι τώρα παρακολουθούσαμε στην τηλεόραση πολιτικές κοκορομαχίες, απαράδεκτες βαρειές κουβέντες πολλές φορές, ανοησίες και αηδίες, ψέματα, πολιτικαντισμούς, αλλά ξύλο ποτέ!
Τι άλλο άραγε πρέπει να περιμένουμε ή καλύτερα τι άλλο μας περιμένει;
Το πανελλήνιο,ο φιλήσυχος και ειρηνικός λαός μας, οι έλληνες και οι ελληνίδες, ανεξαρτήτως ιδεολογιών και πολιτικών παρατάξεων που ανήκουν, καταδικάζουν το πρωτοφανές βάρβαρο γεγονός και εκφράζουν την συμπάθειά τους στις παθούσες.
Το επεισόδιο στο στούντιο του ΑΝΤ1, το πρωί της Πέμπτης προσβάλλει όλους και όλες μας και γι αυτό εχει προκαλέσει την γενική κατακραυγή.
Ας ελπίσουμε ότι δεν θα υπάρξουν άλλα δυσάρεστα γεγονότα του είδους αυτού στον πολιτικό μας στίβο.
Ας ελπίσουμε πως ήταν το πρώτο και τελευταίο.
Μακάρι...

Υ.Γ.
------
Έχω φάει κάποιες φορές... άφθονο ξύλο όταν μπήκα στη μέση για να χωρίσω συμπλεκομένους ή να γλυτώσώ από ξυλοδαρμό κάποιον ή κάποια...
Ο νοών νοείτω...
 

 

Τρίτη, 5 Ιουνίου 2012

Η… έγκυρη ιστορικός



H… ιστορικός του «συνωστισμού» στην παραλία της Σμύρνης, το 1922, κατά τη σφαγή του ελληνικού πληθυσμού της από τους βάρβαρους τσέτες και τα τούρκικα ασκέρια, η οποία πριν από περίπου 3 εβδομάδες αποχώρησε επιδεικτικά από τη μοναδική συνεδρίαση της Βουλής των εκλογών της 6ης Μαΐου, την ώρα ακριβώς που ο προεδρεύων κ. Βύρων Πολύδωρας καλούσε τους βουλευτές να τηρήσουν σιγήν ενός λεπτού για την γενοκτονία των Ποντίων από τα τουρκικά φουσάτα, είναι και πάλι υποψήφια στο συνδυασμού Πειραιώς της «Δημοκρατικής Αριστεράς» του κ. Φώτη Κουβέλη.
Πρόκειται για την γνωστή στο πανελλήνιο κ. Μαρία Ρεπούση, από το βιβλίο της ιστορίας που είχε γράψει για τους μαθητές των γυμνασίων.
Ειλικρινά λυπάμαι για το σοβαρό αυτό λάθος του έντιμου ανθρώπου και πολιτικού κ. Φώτη Κουβέλη, να περιλαμβάνει στους συνδυασμούς του κόμματός του αυτή την κυρία και επίσης λυπάμαι για τη δικαιολογία που βρήκε ο διακεκριμένος δικηγόρος και πρόεδρος της Δ.Α., ότι η κ. Ρεπούση… «αποχώρησε από την σιγήν για τους Ποντίους, για πρακτικούς λόγους»!
Τώρα, ανησυχώ σοβαρά, για το ενδεχόμενο υπουργοποίησης της προαναφερομένης κυρίας, σε περίπτωση που το κόμμα του κ. Κουβέλη θα πάρει μέρος στην κυβέρνηση που θα προκύψει από τις εκλογές της 17ης Ιουνίου.
Τρέμω με την σκέψη, ότι δεν αποκλείεται να δούμε υπουργό Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων την κυρία του… «συνωστισμού στην παραλία της Σμύρνης το 1922 και της άρνησης να τηρήσει σιγήν στη μνήμη των θυμάτων της γενοκτονίας των Ποντίων.
Τέλος, επειδή όλα είναι πιθανά, μπορεί να δούμε να διδάσκεται στα παιδιά μας, μια νέα ιστορία για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις και γενικότερα για την τελευταία εκατονταετία, γραμμένη με την εγκυρότητα της κυρίας πολιτικού του αριστερού κόμματος Κουβέλη. 

Κυριακή, 3 Ιουνίου 2012

Η "Τυχοδιωκτική σκοπιμότητα"



Τυχοδιώκτες χαρακτηρίζει ο επίδοξος πρωθυπουργός μας Αλέξης Τσίπρας τους ειδικούς επιστήμονες του οικονομικού επιτελείου της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος,του κορυφαίου τραπεζικού ιδρύματος της χώρας, οι οποίοι.....τόλμησαν να εκπονήσουν μια εμπεριστατωμένη και τεκμηριωμένη μελέτη για την πλήρη κατάρρευση της οικονομίας της Ελλάδος σε περίπτωση επιστροφής στη δραχμή.

"Τυχοδιωκτική σκοπιμότητα" αποτελεί η έκθεση της Εθνικής Τράπεζας για το χάλι στο οποίο θα οδηγηθεί η χώρα, για τη νέα τραγωδία που θα προκληθεί όταν ο Τσίπρας και τα κομματικά του "μαζέματα", με την καταγγελία του "μνημονίου" μας βγάλουν από την ευρωζώνη και μας επαναφέρουν στην δραχμή, πράγμα που θα σημάνει πλήρη διάλυση της Ελλάδας.

"Τυχοδιωκτική σκοπιμότητα" κατά τον ΣΥ.ΡΙΖ.Α και τις απίθανες περιθωριακές συνιστώσες του, μια υπεύθυνη επιστημονική μελέτη που αναλύει την τρέχουσα οικονομική κατάσταση και τις υποχρεώσεις, τις οποίες έχουμε αναλάβει έναντι των δανειστών μας και, βέβαια σοβαρή και πατριωτική η δική τους επιδίωξη καταγγελίας του "μνημονίου" που θα ξαναφέρει την δραχμή με όλες τις γνωστές ολέθριες συνέπειες για την χώρα και τον λαό μας.

Δεν αναλογίζονται άραγε τις συνέπειες της πολιτικής τους οι... λεβέντες φωστήρες της παρέας Τσίπρα και τις τεράστιες  ευθύνες τους;

Δεν έχουν... κουκούτσι μυαλό για να καταλάβουν ότι οι εξαγγελίες, οι υποσχέσεις και τα παιδαριώδη προγράμματα τους, αναμφίβολα οδηγούν στο χάος, στην πείνα και ευεργετούν μόνον τους μεγιστάνες και τους πλουτοκράτες για να φάνε ακόμη περισσότερα, να πλουτίσουν ακόμη περισσότερο σε βάρος του παινόμενου λαού μας;

Ποίου έργο λοιπόν, κατά τον Τσίπρα και τα θλιβερά του μαζέματα, που έφθασαν στο σημείο να μην σέβονται ούτε τον εθνικό μας ήρωα, το  εθνικό μας σύμβολο,την δόξα μας,τον ΜΑΝΩΛΗ ΓΛΕΖΟ, αποτελεί "τυχοδιωκτική σκοπιμότητα";

Η έκθεση της Εθνικής Τράπεζας, η έγκυρη και υπεύθυνη μελέτη της, στην οποία εκτίθενται τα τραγικά αποτελέσματα που θα επιφέρει η καταγγελία του "μνημονίου" και της, κατά συνέπειαν δανειακής σύμβασης, που άμεσο αποτέλεσμά τους θα είναι η διακοπή της χρηματοδότησης της χώρας και η μοιραία επιστροφή στη δραχμή ή μήπως η άνευ προγράμματος παρανοϊκή και σχιζοφρενική πολιτική του επίδοξου πρωθυπουργού μας, η πολιτική της... κλωτσιάς, στους δανειστές μας, στην ευρωζώνη και στο ευρώ;
Ποιος μας απειλεί;
Η Εθνική  Τράπεζα που λέει την καθαρή αλήθεια ή ο  ανεκδιήγητος Τσίπρας και οι ανεκδιήγητοι στενοί συνεργάτες του που πάνε, κυριολεκτικά να μας "φουντάρουν";
Ποιος θα φέρει ακόμη μεγαλύτερη ανεργία, ύφεση, μείωση μισθών και συντάξεων;
Ποιος θα μας σβήσει από τον χάρτη;
Η Εθνική Τράπεζα ,την οποία ο Τσίπρας κατηγορεί για "τυχοδιωκτική σκοπιμότητα" ή ο Τσίπρας και το αλλοπρόσαλλο συνάφι του που μας... προσφέρουν την πλήρη διάλυση;
Ποιος;;;
Ο λαός θα απαντήσει στις 17 Ιουνίου και η απάντηση του, είναι βέβαιο, θα είναι συντριπτική για τους ανεύθυνους αερολόγους, γιατί θα βάλει "κάθε κατεργάρη στον πάγκο του..."

Παρασκευή, 1 Ιουνίου 2012

Ποιος είμαι


Γιώργος Τσιούνης

Παλαίμαχος Δημοσιογράφος
Tακτικό μέλος της Ε.Σ.Η.Ε.Α.
και της ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΩΝ.



ΜΙΑ ΠΟΡΕΙΑ ΠΟΥ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ…

Παλαίμαχος αλλά όχι απόμαχος...

Οι δημοσιογράφοι δεν… αποστρατεύονται ούτε… παροπλίζονται.

Παραμένουν δημοσιογράφοι ισοβίως. Ισόβια δεσμά στην υπηρεσία ενός δύσκολου, κοπιαστικού, ανθρωποβόρου θα έλεγα, λειτουργήματος. Ναι λειτουργήματος…

Η «απελευθέρωση» τους έρχεται μαζί με την τελευταία τους ανάσα, όταν αρχίζουν το, χωρίς επιστροφή, μεγάλο ταξίδι.

Μιλάμε βέβαια για τους πραγματικούς δημοσιογράφους, όχι για κάποιους άλλους…

Μπήκα (εγώ) στον χορό, στην μεγάλη περιπέτεια, έφηβος, σχεδόν παιδί, πριν από εξηνταδύο (62) χρόνια.
Το καλοκαίρι του 1950, απόφοιτος (για την ακρίβεια μετεξεταστέος που καθάρισε τον Σεπτέμβρη) του τότε οκταταξίου γυμνασίου, μεγαλοφυούς δημιουργήματος του μεγαλοφυούς δικτάτορα Γιάννη Μεταξά (Θεός σχωρέστον).

Λίγο πριν από τον πόλεμο, μικρό παιδί 7 - 8 χρόνων, «επιστρατεύτηκα» μαζί με όλα τα παιδιά στη νεολαία της 4ης Αυγούστου, ως «σκαπανέας»

Ήμουν ένα μικρό «σκαπανάκι» που έλεγε κάποτε ο μέγας Μίκης Θεοδωράκης.

«Σκαπανάκι» 7 - 8 χρόνων που μαζί με τα άλλα «σκαπανάκια» μας τραβολογούσαν από δω κι από κει με αποτέλεσμα, από την ταλαιπωρία και την κούραση, να κατουριόμαστε στα βρακιά μας!!
Μπράβο στην Ε.Ο.Ν. (Εθνική Οργάνωση Νεολαίας). Μπράβο...

Το μεγάλο δημοσιογραφικό ταξίδι αρχίζει με όχημα τον «ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟ», το καλοκαίρι του 1950.

Παιδί για όλες τις δουλειές, τις δημοσιογραφικές εννοείται, αλλά και για μερικά μικροθεληματάκια, σα νεαρούλης. «Κύριε συναδελφάκο» με προσαγόρευε, ο μακαρίτης Γιώργος Αποστολόπουλος, βοηθός, τότε, του μεγάλου Γιώργου Καράντζα, στην αρχισυνταξία της εφημερίδας και αργότερα αρχισυντάκτης στο «ΒΗΜΑ».

Οι πρώτοι μου δάσκαλοι Νίκος Ευαγγελόπουλος (διευθυντής), Γιώργος Καράντζας, Γιάννης Μαρής (Τσιριμώκος), Γιώργος Αποστολόπουλος, Νίκος Τσιφόρος, Γιώργος Δρόσος, Μέμος Φαράκος (νεαρός τότε αλλά φθασμένος δημοσιογράφος) Λούης Δάνος και βέβαια ο κολοσσός ΚΩΣΤΑΣ ΒΑΡΝΑΛΗΣ, με οδήγησαν στους σωστούς δρόμους. Τους ευγνωμονώ.

Μετά τον Πλαστηρικό «ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟ» στεγάστηκα δημοσιογραφικά στον «ΕΛΕΥΘΕΡΟ» (και στις δύο φάσεις της ημερήσιας έκδοσής του), του άλλου μεγάλου δασκάλου μου, του αξέχαστου Δημήτρη Πουρνάρα. Αργότερα, καθιερωμένος πλέον συντάκτης, πρόσφερα τις υπηρεσίες μου και στην εβδομαδιαία έκδοσή του που η κυκλοφορία της ήταν ιλιγγιώδης.

Ο «ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ» υπήρξε μια έπαλξη λαϊκών δημοκρατικών αγώνων, ταγμένος στην Κεντροαριστερά.

Η περιπετειώδης επαγγελματική μου πορεία συνεχίστηκε σε πολλές άλλες, μεγάλες και μικρές εφημερίδες, αθηναϊκές, επαρχιακές, κυπριακές και σε αρκετά περιοδικά και άλλα έντυπα.
Μερικές στάσεις της περιπλάνησης μου, αν θυμάμαι καλά : «ΑΝΕΝΔΟΤΟΣ» «ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΚΟΣΜΟΣ», «ΣΗΜΕΡΙΝΗ» Κύπρου, «ΤΡΙΚΑΛΙΝΑ ΝΕΑ», «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ» ΚΑΙ «ΕΦΗΜΕΡΙΣ ΤΩΝ ΕΙΔΗΣΕΩΝ» Κερκύρας, «ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ» και «ΝΕΑ ΠΟΛΙΤΕΙΑ» Αθήνας.

Παράλληλα για μια περίπου εικοσαετία μέχρι την συνταξιοδότησή μου την 1η Μαρτίου 1988, διετέλεσα συντάκτης, προϊστάμενος και υπεύθυνος ύλης, καθώς και αρχισυντάκτης των ραδιοφωνικών δελτίων ειδήσεων της Ε.Ρ.Τ. 2, της παλιάς Υ.ΕΝ.Ε.Δ, η οποία έγινε Ε.Ρ.Τ. από τον αείμνηστο Βαγγέλη Αβέρωφ που με τιμούσε με την φιλία του.

Μετά την μεταπολίτευση νάμαι σε καίρια πόστα στην «ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ», που δημιούργησε σχολή κι έβγαλε πολλούς άξιους συναδέλφους, οι οποίοι τώρα μεσουρανούν.

Όλοι μαζί, οι μακαρίτες Κίτσος Τεγόπουλος (ιδιοκτήτης), Αλέκος Φιλιππόπουλος (διευθυντής) Λυκούργος Κομίνης, Σταύρος Απέργης, Δημήτρης Μαρούδας και οι καλοί μου φίλοι και συνάδελφοι που δραστηριοποιούνται ακόμη σαν έφηβοι, πάντα γεροί και δυνατοί, Δημήτρης Κουμπιάς, Νίκος Νικολαΐδης, Σπύρος Καρατζαφέρης και ο Σεραφείμ Φυντανίδης που άξια κουμαντάρησε την «Ε» μετά τον Φιλιππόπουλο, όλοι μαζί δουλέψαμε για την εφημερίδα μας, τη δημοσιογραφία και την ελευθεροτυπία.

Η σύνταξη ήρθε, όπως είπα την 1η Μαρτίου του 1988 αλλά η περιπέτεια συνεχίζεται…

Ίδρυσα με φίλους το σταθμό «ΡΑΔΙΟ ΝΕΑ ΚΙΟΣ», που πέτυχε, αλλά τελικά «κατέβασε ρολά» παρά την επιτυχία του, για λόγους που, οπωσδήποτε, δεν θα ενδιέφεραν τον αναγνώστη.

Άσκησα μια δημοσιογραφία αθόρυβη, χωρίς φανφάρες και ρεκλάμες.

Αν ξαναγινόμουν νέος (τι λέω τώρα…), πάλι δημοσιογράφος θα γινόμουν και πάλι την αθόρυβη και σεμνή δημοσιογραφία θα προτιμούσα.

Σας αγαπώ όλες και όλους.

Εύχομαι προκοπή, καλή πρόοδο, υγεία, ευτυχία, δύναμη.

Γιώργος Ν. Τσιούνης

Υ.Γ. Από την χούντα κυνηγήθηκα γιατί ήμουν πιστός στη μνήμη και τις υποθήκες του ΓΕΡΟΥ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, Γεωργίου Παπανδρέου.
Βέβαια δεν διεκδικώ δάφνες αντιστασιακού.