Παρασκευή, 14 Οκτωβρίου 2011

Η κρίση στο δημοσιογραφικό λειτούργημα και οι αστοχίες του κ. Μόσιαλου


Η δημοσιογραφική οικογένεια, εδώ και δύο χρόνια, διέρχεται τη δυσκολότερη περίοδο της ιστορίας της.

Εκατοντάδες οι απολυμένοι συνάδελφοι παλιοί και νέοι, απολυμένοι και απολυόμενοι που καθημερινά γίνονται και περισσότεροι, αυγατίζουν, με τις κλωτσιές που τρώνε από τα κανάλια, τις εφημερίδες, τα περιοδικά, τα γραφεία Τύπου κλπ.

Οι εργοδότες των ΜΜΕ απαιτούν πλέον ανοιχτά μειώσεις μισθών και μάλιστα προχωρούν μονομερώς σε μειώσεις, ενώ οι συντάκτες καλούνται να υπογράψουν απ’ ευθείας συμβάσεις με τα αφεντικά, παραμερίζοντας την κλαδική συλλογική σύμβαση εργασίας.

Άλλοι εργοδότες έπαυσαν να πληρώνουν το προσωπικό μήνες και μήνες ή δίνουν κάτι έναντι και πολλές υποσχέσεις για εξόφληση τους επόμενους μήνες.

Και το απίστευτο, το απαράδεκτο είναι, ότι μεταξύ των «μπαταξήδων», των δυστρόπων, των καθυστερούντων την καταβολή των μισθών και των μεροκάματων των υπαλλήλων τους ή μεταξύ των αρνούμενων να καταβάλουν τα δεδουλευμένα, είναι και ιδιοκτήτες ιστορικών εφημερίδων, που στο παρελθόν ήσαν απόλυτα συνεπείς στις υποχρεώσεις και πλήρωναν το προσωπικό τους και μάλιστα με το παραπάνω!

Σε μια απ’ αυτές είχα την τύχη και την τιμή (τότε)κατά την ίδρυσή της να προσφέρω και εγώ τις δημοσιογραφικές μου υπηρεσίες για 13 χρόνια.

Και δεν είχα κανένα παράπονο.

Μόνον ευχαριστίες είχα!

Άλλα πάλι δημοσιογραφικά συγκροτήματα, όπως και ηλεκτρονικά ΜΜΕ δεν διστάζουν να κάνουν εκβιασμούς στο προσωπικό τους, δημοσιογράφους και λοιπούς, για να πετύχουν μειώσεις στο μισθολόγιό τους.

Με δύο λόγια αρμόδιε για τον τύπο και τους δημοσιογράφους, υπουργέ Επικρατείας κ. Μόσιαλε, άθλια είναι η κατάσταση στην δημοσιογραφική οικογένεια, στους εν ενεργεία δημοσιογράφους και στους συνταξιούχους που βλέπουν κι αυτοί τις συντάξεις τους να μειώνονται εξαιτίας των μέτρων της κυβέρνησης και ζουν καθημερινά κάτω από την απειλή νέων μειώσεων, οι οποίες θα τους φέρουν στα όρια της ανέχειας, παρά τις πολύ υψηλές εργατικές εισφορές που πλήρωναν δεκαετίες ολόκληρες.

Από την άλλη μεριά κ. Μόσιαλε κάποια … εξυπνοπούλια, με την μορφή blogs, portals, και ηλεκτρονικών εκδόσεων ακόμη και μεγάλων εφημερίδων με πλούσια ιστορία, εκμεταλλεύονται την ανυπαρξία νόμου που επιβάλλει το αγγελιόσημο και στο διαδίκτυο. Το αγγελιόσημο σημειωτέων αντικατέστησε την εργοδοτική εισφορά γενικώς στον τύπο και τα λοιπά ΜΜΕ, δηλαδή απήλλαξε τους εργοδότες από τις ασφαλιστικές εισφορές για το δημοσιογραφικό προσωπικό τους.

Εκμεταλλεύονται αυτήν την χαριστική πράξη, όχι προς τους αγωνιζόμενους δημοσιογράφους αλλά στα αφεντικά τους, η οποία δεν ισχύει στο διαδίκτυο και μαζί με τους απίθανους αεριτζήδες που πληθαίνουν καθημερινά στους υπολογιστές μας, δημοσιεύουν ελεύθερα διαφημίσεις και τσεπώνουν το αγγελιόσημο που πρέπει να πάει στα δημοσιογραφικά ασφαλιστικά ταμεία, στη θέση της εργοδοτικής εισφοράς!

Να σημειωθεί εδώ, ότι η κυβέρνηση Γιώργου Παπανδρέου πριν τον ανασχηματισμό της επιχείρησε να ρυθμίσει κατά κάποιον τρόπο το θέμα του αγγελιόσημου στο διαδίκτυο, αλλά ο τότε υπουργός Εργασίας και νυν Υγείας κ. Λοβέρδος έσπευσε ασθμαίνων να αποσύρει το σχετικό άρθρο του νομοσχεδίου, όχι στο παρά πέντε αλλά στο παρά ένα και ενώ είχε φθάσει στην ψήφισή του από την Βουλή! Ας είναι καλά…

Ο κ. Λοβέρδος ενήργησε τότε κατ’ επιταγήν των διαφημιστών και των κεφαλαιοκρατών!!

Υπάρχει όμως και το θέμα των αμοιβών ή καλύτερα των δήθεν αμοιβών και της ασφάλισης των εργαζομένων, νεαρών κυρίως συντακτών, στο διαδίκτυο, οι οποίοι δουλεύουν σαν σκλάβοι και ζουν μέσα στην απογοήτευση και στη φτώχεια γιατί οι πολύ χαμηλές, οι εξευτελιστικές αμοιβές τους και η έλλειψη ασφάλισης, δεν επιτρέπουν την συνδικαλιστική τους κάλυψη και αποκατάσταση με την εγγραφή τους στην ΕΣΗΕΑ και τις άλλες αναγνωρισμένες από το νόμο δημοσιογραφικές συνδικαλιστικές οργανώσεις και την ένταξή τους στην μακρά πορεία, που οδηγεί στην συνταξιοδότηση.

Οι νέοι αυτοί εργάζονται χωρίς καμιά προοπτική!

Αυτή είναι λοιπόν η κατάσταση, εν ολίγοις, κύριε υπουργέ της Επικρατείας και επιπλέον, έχουμε και τις δεκάδες μικρών ή και μεγαλύτερων επαρχιακών εφημερίδων που προσφέρουν μέγιστες υπηρεσίες αναδεικνύοντας κυρίως τα τοπικά θέματα και προβλήματα και υπηρετώντας την πληροφόρηση του κοινού, που έκλεισαν, κλείνουν ή ετοιμάζονται να κλείσουν, διότι οι νόμοι της πολιτείας τις εξοντώνουν και τις έχουν φέρει σε σημείο να αδυνατούν να πληρώσουν ακόμη και τα ταχυδρομικά τέλη για την αποστολή των φύλλων τους.

Έχουμε και θα έχουμε λοιπόν πλήθος ανέργων δημοσιογράφων (και μικροεκδοτών) της επαρχίας.

Άξιοι, ικανοί συνάδελφοι της επαρχίας, ανυποχώρητοι αγωνιστές του λειτουργήματος μας, μένουν στο δρόμο χωρίς δουλειά, χωρίς ελπίδα, χωρίς καμιά βοήθεια. Τελούν υπό «διωγμόν»!

Κι εσείς κ. Μόσιαλε;

Κι εσείς, αντί να ανασκουμπωθείτε και να βάλετε τα δυνατά σας για να διορθώσετε, όσο είναι δυνατό να διορθωθεί, την κατάσταση, βαλθήκατε να «πελεκήσετε», να «πετσοκόψετε» την ΕΡΤ, να ακρωτηριάσετε το ΑΠΕ – ΜΠΕ, να κόψετε τους μισθούς μας με διάφορα τεχνάσματα και προχωρείτε… ακάθεκτος! Για να μας… σώσετε! Μπράβο σας…

Αν συνεχίσετε έτσι, οι δημοσιογράφοι που θέλετε να τους κάνετε δημόσιους υπαλλήλους, παλιοί και νέοι θα σας ανακηρύξουν μεγάλο… ευεργέτη γιατί θα τους απαλλάξετε από τα εγκόσμια βάσανα!

Πάντως, καλό θα είναι να εκτιμήσετε σωστά την κατάσταση, πριν είναι αργά και να δείτε τι γίνεται γύρω σας, στον τομέα των αρμοδιοτήτων σας. Στη δημοσιογραφία, στο λειτούργημά μας.

Να δείτε τα χάλια μας…

Προχθές συγκροτήσατε πολυμελή επιτροπή από έλληνες και ξένους δήθεν ειδικούς για να ανασυγκροτήσετε την ΕΡΤ.

Και ερωτώ :

1ον) Πως, που και με ποια χρήματα θα τους πληρώσετε; Απ’ αυτά που δεν έχουμε και ζητιανεύουμε από τους υπαλλήλους της «τρόικα»; Νέα έξοδα;

2ον) Γιατί η επιτροπή δεν συγκροτείται από έλληνες διακεκριμένους δημοσιογράφους, γνώστες της κατάστασης και μας φέρνετε ξένους και άλλους δικούς μας άσχετους με τα προβλήματα της ΕΡΤ;

Υ.Γ. Άσχετο για να ευθυμήσουμε λίγο.

Η πληροφορία μας ήρθε από την συμπρωτεύουσα.

Απολαύστε την.

Μπουγάτσα γλυκιά με κρέμα ΦΠΑ 13%

Μπουγάτσα αλμυρή ΦΠΑ 23%

Αν στην αλμυρή πασπαλίσει ο καταστηματάρχης λίγη ζάχαρη ο ΦΠΑ μειώνεται κατά το ποσοστό της ζάχαρης!!

Είναι να γελάμε με τα χάλια μας.