Τρίτη, 13 Δεκεμβρίου 2011

Oι λιποθυμίες…


Οι Έλληνες μπορεί να έχουμε πολλά ελαττώματα και συχνά να τα κάνουμε θάλασσα ζημιώνοντας τους εαυτούς μας και τη χώρα μας, έχουμε όμως και πολλά προτερήματα, έμφυτα, ενστικτώδη, τα οποία μας ανεβάζουν παγκόσμια στην πρώτη θέση.

Ποια είναι;

- Είναι το φιλότιμο

- Είναι η γαλαντομία, δηλαδή το κουβαρνταλίκι

- Είναι η συγγνώμη που δίνουμε εύκολα, συγχωρώντας ακόμη και αυτούς που μας έσφαξαν (Οι Κρητικοί συγχώρησαν τους γερμανούς που τους εκτελούσαν και τους δέχονται, υπέργηρους πλέον, τους φιλοξενούν και τους περιποιούνται.)

- Είναι ο ανθρωπισμός και ο αλτρουισμός.

- Είναι η καλή μας καρδιά

- Είναι η αγάπη

- Είναι η αξιοπρέπεια

- Είναι το δάκρυ για τον πόνο του άλλου

- Είναι η αυταπάρνηση

- Είναι η προθυμία να βοηθήσουμε οποιονδήποτε έχει ανάγκη

- Είναι η καλοσύνη

- Είναι η τήρηση της ρήσης του Χριστού μας : «ο έχων δύο χιτώνες να δίνει τον ένα» (καθαρά σοσιαλιστική)

- Είναι… Είναι… Είναι…

Μόνον κορόιδα δεν είμαστε οι έλληνες. Δεν πιανόμαστε κορόιδα. Δεν περνούν σε μας οι κοροϊδίες και δεν «μασάμε» τα ψέματα, όταν μάλιστα αυτά προέρχονται από τους γνωστούς και μη εξαιρετέους καναλάρχες και από τα μίσθαρνα όργανά τους, από τους πρόθυμους αβανταδόρους για την προώθηση των συμφερόντων των αφεντικών.

Λοιπόν, τελευταίως κάποια κανάλια δια των πλουσιοπάροχα αμειβόμενων μεγαλοδημοσιογράφων όπως μερικοί τους θεωρούν ή τους χαρακτηρίζουν, πιπιλίζουν την καραμέλα των δήθεν λιποθυμιών μαθητών, από την πείνα στα σχολεία τους!

Μα που, σε ποιους και για ποιόν σκοπό, τα λέτε αυτά, κύριοι;

Στην Ελλάδα, είναι βέβαιο, ότι λόγω της κατάστασης, υπάρχει ανέχεια σε μεγάλο βαθμό. Υπάρχουν άνεργοι που αδυνατούν να διαθέσουν και το παραμικρό ποσόν για να αποκτήσουν ακόμη και τα στοιχειώδη για την συντήρηση των οικογενειών τους, και για την απαιτούμενη διατροφή τους, σε βαθμό ικανοποιητικό. Αυτό είναι βέβαιο και αδιαμφισβήτητο.

Όμως είναι βέβαιο πως στην Ελλάδα, υπάρχει και η «διπλανή πόρτα», η οποία σε καμιά περίπτωση δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ελεημοσύνη.

Όχι, δεν είναι ελεημοσύνη.

Είναι η κατανόηση των προβλημάτων του συνανθρώπου, η αγάπη γι’ αυτόν και η πρόθυμη παροχή βοήθειας, χωρίς μάλιστα να έχει ζητηθεί.

Μην μας λέτε ότι υπάρχουν μαθητές που λιποθυμούν από την πείνα στα σχολεία, γιατί θα σας απαντήσουμε ότι δίπλα στους μαθητές αυτούς, είναι οι συμμαθητές τους, είμαστε όλοι και ότι αυτά τα παραπλανητικά που μεταδίδετε, είναι εκ του πονηρού!

Τα μεταδίδετε επειδή πουλάνε στη δική σας πιάτσα.

Επειδή προσελκύουν πελατεία, ανεβάζουν τις θεαματικότητες και τις ακροαματικότητες και, κατά συνέπειαν, τα έσοδα από τις ρεκλάμες!

Αυτή είναι η αλήθεια.

Όλοι μας, οι γείτονες, οι φίλοι, ακόμη και οι ξένοι είμαστε πρόθυμοι να βοηθήσουμε και βοηθούμε τους έχοντες ανάγκη βοήθειας.

Η εκκλησία με παροχή τροφής, οι δήμοι, κρατικές υπηρεσίες και άλλοι βοηθούν κατά δύναμιν.

Ακόμη και πακέτα με τρόφιμα και φαγητά στέλνονται στα σπίτια των μη εχόντων, όπως μαθαίνουμε.

Όσον αφορά τους μαθητές, οι συμμαθητές δίνοντας παράδειγμα αλτρουισμού, κατανόησης και καλοσύνης, δίνουν το μισό από το δικό τους σάντουιτς, όταν αντιληφθούν ότι κάποιος συμμαθητής τους δεν έχει χρήματα για να αγοράσει από το κυλικείο. Και οι δάσκαλοι βοηθούν.

Είναι οι χρυσές ελληνικές καρδιές.

Είναι η χρυσή μας νεολαία που μας κάνει υπερήφανους και στηρίζει γερά την κοινωνία και την πατρίδα.

Τις προάλλες, δάσκαλος επιβεβαίωσε δημόσια, μπροστά στο φακό, όσα αναφέρθηκαν για το σάντουιτς…

Άλλωστε, η προθυμία των μαθητών να προσφέρουν από το υστέρημά τους, είναι σε όλους γνωστή.

Ακόμη και πριν από τον πόλεμο, όταν εγώ, ο γέρος, πήγαινα στο δημοτικό σχολείο, όσοι είχαμε από το σπίτι κολατσιό, το μοιράζαμε με τους συμμαθητές μας που δεν είχαν, γιατί και τότε υπήρχε ανέχεια.

Ούτε τότε λοιπόν κύριοι ψευταράδες, δεν είχαμε… λιποθυμίες από πείνα.

Θα εξαιρέσω την περίοδο της γερμανοϊταλικής κατοχής που οι άνθρωποι μεγάλοι και μικροί πέθαιναν από την πείνα και τους κουβαλούσαν με τα καροτσάκια για να τους θάψουν όπως – όπως.

Τότε όμως έτρωγαν μόνον οι κατακτητές και οι προδότες συνεργάτες τους, οι ασυνείδητοι μαυραγορίτες, οι χαφιέδες, οι δωσίλογοι και μερικά άλλα καθάρματα!

Οι άλλοι υποφέραμε, πεθαίναμε, γιατί το ψωμί μας το άρπαζαν από το στόμα τα προαναφερόμενα σκυλιά.

Η βαθιά οικονομική κρίση έφερε στην Ελλάδα στερήσεις και μεγάλες δυσκολίες σε πάρα πολλά νοικοκυριά, όμως δεν έφερε λιποθυμίες μαθητών στα σχολεία από ασιτία, ούτε θανάτους από πείνα.

Όσοι διαδίδουν το αντίθετο, απλώς είναι επονείδιστοι ψεύτες και προσβάλλουν την ελληνική αξιοπρέπεια και το ελληνικό φιλότιμο!