Σάββατο 28 Απριλίου 2012
Tα «εγκλήματα» του «κουρέματος»….
Δευτέρα 23 Απριλίου 2012
Άγνοιες και απειρίες παρουσιαστών ΤV
Κυριακή 22 Απριλίου 2012
Άντε και καλό βόλι...
Ποιός είμαι
Παλαίμαχος Δημοσιογράφος
Tακτικό μέλος της Ε.Σ.Η.Ε.Α.
και της ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΩΝ.
ΜΙΑ ΠΟΡΕΙΑ ΠΟΥ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ…
Παλαίμαχος αλλά όχι απόμαχος...
Οι δημοσιογράφοι δεν… αποστρατεύονται ούτε… παροπλίζονται.
Παραμένουν δημοσιογράφοι ισοβίως. Ισόβια δεσμά στην υπηρεσία ενός δύσκολου, κοπιαστικού, ανθρωποβόρου θα έλεγα, λειτουργήματος. Ναι λειτουργήματος…
Η «απελευθέρωση» τους έρχεται μαζί με την τελευταία τους ανάσα, όταν αρχίζουν το, χωρίς επιστροφή, μεγάλο ταξίδι.
Μιλάμε βέβαια για τους πραγματικούς δημοσιογράφους, όχι για κάποιους άλλους…
Μπήκα (εγώ) στον χορό, στην μεγάλη περιπέτεια, έφηβος, σχεδόν παιδί, πριν από εξηνταδύο (62) χρόνια.
Το καλοκαίρι του 1950, απόφοιτος (για την ακρίβεια μετεξεταστέος που καθάρισε τον Σεπτέμβρη) του τότε οκταταξίου γυμνασίου, μεγαλοφυούς δημιουργήματος του μεγαλοφυούς δικτάτορα Γιάννη Μεταξά (Θεός σχωρέστον).
Λίγο πριν από τον πόλεμο, μικρό παιδί 7 - 8 χρόνων, «επιστρατεύτηκα» μαζί με όλα τα παιδιά στη νεολαία της 4ης Αυγούστου, ως «σκαπανέας»
Ήμουν ένα μικρό «σκαπανάκι» που έλεγε κάποτε ο μέγας Μίκης Θεοδωράκης.
«Σκαπανάκι» 7 - 8 χρόνων που μαζί με τα άλλα «σκαπανάκια» μας τραβολογούσαν από δω κι από κει με αποτέλεσμα, από την ταλαιπωρία και την κούραση, να κατουριόμαστε στα βρακιά μας!!
Μπράβο στην Ε.Ο.Ν. (Εθνική Οργάνωση Νεολαίας). Μπράβο...
Το μεγάλο δημοσιογραφικό ταξίδι αρχίζει με όχημα τον «ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟ», το καλοκαίρι του 1950.
Παιδί για όλες τις δουλειές, τις δημοσιογραφικές εννοείται, αλλά και για μερικά μικροθεληματάκια, σα νεαρούλης. «Κύριε συναδελφάκο» με προσαγόρευε, ο μακαρίτης Γιώργος Αποστολόπουλος, βοηθός, τότε, του μεγάλου Γιώργου Καράντζα, στην αρχισυνταξία της εφημερίδας και αργότερα αρχισυντάκτης στο «ΒΗΜΑ».
Οι πρώτοι μου δάσκαλοι Νίκος Ευαγγελόπουλος (διευθυντής), Γιώργος Καράντζας, Γιάννης Μαρής (Τσιριμώκος), Γιώργος Αποστολόπουλος, Νίκος Τσιφόρος, Γιώργος Δρόσος, Μέμος Φαράκος (νεαρός τότε αλλά φθασμένος δημοσιογράφος) Λούης Δάνος και βέβαια ο κολοσσός ΚΩΣΤΑΣ ΒΑΡΝΑΛΗΣ, με οδήγησαν στους σωστούς δρόμους. Τους ευγνωμονώ.
Μετά τον Πλαστηρικό «ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟ» στεγάστηκα δημοσιογραφικά στον «ΕΛΕΥΘΕΡΟ» (και στις δύο φάσεις της ημερήσιας έκδοσής του), του άλλου μεγάλου δασκάλου μου, του αξέχαστου Δημήτρη Πουρνάρα. Αργότερα, καθιερωμένος πλέον συντάκτης, πρόσφερα τις υπηρεσίες μου και στην εβδομαδιαία έκδοσή του που η κυκλοφορία της ήταν ιλιγγιώδης.
Ο «ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ» υπήρξε μια έπαλξη λαϊκών δημοκρατικών αγώνων, ταγμένος στην Κεντροαριστερά.
Η περιπετειώδης επαγγελματική μου πορεία συνεχίστηκε σε πολλές άλλες, μεγάλες και μικρές εφημερίδες, αθηναϊκές, επαρχιακές, κυπριακές και σε αρκετά περιοδικά και άλλα έντυπα.
Μερικές στάσεις της περιπλάνησης μου, αν θυμάμαι καλά : «ΑΝΕΝΔΟΤΟΣ» «ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΚΟΣΜΟΣ», «ΣΗΜΕΡΙΝΗ» Κύπρου, «ΤΡΙΚΑΛΙΝΑ ΝΕΑ», «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ» ΚΑΙ «ΕΦΗΜΕΡΙΣ ΤΩΝ ΕΙΔΗΣΕΩΝ» Κερκύρας, «ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ» και «ΝΕΑ ΠΟΛΙΤΕΙΑ» Αθήνας.
Παράλληλα για μια περίπου εικοσαετία μέχρι την συνταξιοδότησή μου την 1η Μαρτίου 1988, διετέλεσα συντάκτης, προϊστάμενος και υπεύθυνος ύλης, καθώς και αρχισυντάκτης των ραδιοφωνικών δελτίων ειδήσεων της Ε.Ρ.Τ. 2, της παλιάς Υ.ΕΝ.Ε.Δ, η οποία έγινε Ε.Ρ.Τ. από τον αείμνηστο Βαγγέλη Αβέρωφ που με τιμούσε με την φιλία του.
Μετά την μεταπολίτευση νάμαι σε καίρια πόστα στην «ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ», που δημιούργησε σχολή κι έβγαλε πολλούς άξιους συναδέλφους, οι οποίοι τώρα μεσουρανούν.
Όλοι μαζί, οι μακαρίτες Κίτσος Τεγόπουλος (ιδιοκτήτης), Αλέκος Φιλιππόπουλος (διευθυντής) Λυκούργος Κομίνης, Σταύρος Απέργης, Δημήτρης Μαρούδας και οι καλοί μου φίλοι και συνάδελφοι που δραστηριοποιούνται ακόμη σαν έφηβοι, πάντα γεροί και δυνατοί, Δημήτρης Κουμπιάς, Νίκος Νικολαΐδης, Σπύρος Καρατζαφέρης και ο Σεραφείμ Φυντανίδης που άξια κουμαντάρησε την «Ε» μετά τον Φιλιππόπουλο, όλοι μαζί δουλέψαμε για την εφημερίδα μας, τη δημοσιογραφία και την ελευθεροτυπία.
Η σύνταξη ήρθε, όπως είπα την 1η Μαρτίου του 1988 αλλά η περιπέτεια συνεχίζεται…
Ίδρυσα με φίλους το σταθμό «ΡΑΔΙΟ ΝΕΑ ΚΙΟΣ», που πέτυχε, αλλά τελικά «κατέβασε ρολά» παρά την επιτυχία του, για λόγους που, οπωσδήποτε, δεν θα ενδιέφεραν τον αναγνώστη.
Άσκησα μια δημοσιογραφία αθόρυβη, χωρίς φανφάρες και ρεκλάμες.
Αν ξαναγινόμουν νέος (τι λέω τώρα…), πάλι δημοσιογράφος θα γινόμουν και πάλι την αθόρυβη και σεμνή δημοσιογραφία θα προτιμούσα.
Σας αγαπώ όλες και όλους.
Εύχομαι προκοπή, καλή πρόοδο, υγεία, ευτυχία, δύναμη.
Γιώργος Ν. Τσιούνης
Υ.Γ. Από την χούντα κυνηγήθηκα γιατί ήμουν πιστός στη μνήμη και τις υποθήκες του ΓΕΡΟΥ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, Γεωργίου Παπανδρέου.
Βέβαια δεν διεκδικώ δάφνες αντιστασιακού.
Ανακοίνωση
να αναρτώνται ελεύθερα, με την προϋπόθεση να αναφέρονται η προέλευσή τους και τα στοιχεία του συντάκτη τους.
ΓΙΩΡΓΟΣ ΤΣΙΟΥΝΗΣ
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ
ΜΕΛΟΣ ΤΗΣ ΕΣΗΕΑ ΚΑΙ ΤΗΣ ΔΙΕΘΝΟΥΣ
ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΩΝ
(παλαίμαχος)
e-mail : gtsioun@otenet.gr
gtsiounis@yahoo.gr
Πέμπτη 19 Απριλίου 2012
Mετεκλογικά διλήμματα

Οι εκλογές προκηρύχθηκαν τη Μεγάλη Τετάρτη, για τις 6 Μαΐου και η Βουλή διαλύθηκε την επομένη, Μεγάλη Πέμπτη. Χωρίς να θέλω να κάνω τον ειδικό, ούτε τον ιδιαίτερα πληροφορημένο δημοσιογράφο που είναι μέσα στα πράγματα, δεδομένου ότι λόγω συνταξιοδότησης απουσιάζω από την πρώτη γραμμή της ενεργού πολιτικής δημοσιογραφίας αρκετά χρόνια, σαν απλός παρατηρητής όμως και με την πείρα που πιστεύω ότι διαθέτω, έχω να διατυπώσω ορισμένες σκέψεις μου για την επικείμενη εκλογική αναμέτρηση και να κάνω μερικές επισημάνσεις.
Πρώτον και κύριον θεωρώ πως οι εκλογές της 6ης Μαΐου θα είναι οι κρισιμότερες των τελευταίων δεκαετιών, διότι απ’ αυτές θα εξαρτηθεί η πορεία που επιβάλλεται να ακολουθήσει η χώρα για την αποτροπή και της παραμικρής ακόμη πιθανότητας χρεοκοπίας. Η πορεία που θα πρέπει να χαράξει και να ακολουθήσει απαρέγκλιτα η νέα κυβέρνηση για την οικονομική μας ανάκαμψη, η οποία θα επιφέρει την ανάπτυξη και την πάταξη της ανεργίας.
Παράλληλα, θα επιτρέψει την αποκατάσταση των μισθών και των συντάξεων που περικόπηκαν αγρίως, με τις υποδείξεις της «τρόικα».
Εδώ πρέπει να σημειώσω, ότι ανήκω στη μερίδα των πολιτικών παρατηρητών, οι οποίοι δεν επηρεάζονται ούτε και πείθονται από τις δημοσκοπήσεις και πιστεύουν, ότι η καλύτερη δημοσκόπηση γίνεται στην κάλπη…
Έτσι, τόσον οι ελπίδες του Αντώνη Σαμαρά και γενικώς της ΝΔ για αυτοδυναμία, όσο και οι δηλώσεις του νέου προέδρου του ΠΑΣΟΚ Βαγγέλη Βενιζέλου για πρωτιά, με αφήνουν παγερά αδιάφορο। Η κάλπη και μόνον αυτή δίνει πειστικά αποτελέσματα.
Το «Μνημόνιο»
Οι υποχρεώσεις που έχει αναλάβει η χώρα μας, έναντι της ΕΕ, του ΔΝΤ και της ΕΚΤ, με άλλα λόγια έναντι της «τρόικα» για την χρηματοδότησή της, για τον τρόπο αξιοποίησης των υψηλών δανείων και για την ομαλή εξυπηρέτησή τους, πρέπει οπωσδήποτε να τηρηθούν επακριβώς, διότι σε κάθε αντίθετη περίπτωση, η Ελλάδα θα θεωρηθεί αναξιόπιστη, αναξιόχρεη, αφερέγγυα με όλες τις πολύ σοβαρές συνέπειες που συνεπάγονται οι καταστάσεις αυτές. Η χώρα θα μπει στα περιθώρια της ανυποληψίας και του εξευτελισμού.
Η Ελλάδα θα εκμηδενισθεί και θα βυθισθεί στην ανυπαρξία. Θα απωλέσει το κύρος της και η φωνή της, όπως και η «προσωπικότητα» της θα αδυνατίσουν στον μεγαλύτερο βαθμό στους διεθνείς οργανισμούς και στα διεθνή «φόρα», με φυσικό επακόλουθο να εργάζονται εναντίον της, αντιστάσεως μη ούσης, οι εχθροί της και όλοι εκείνοι οι… «άσπονδοι φίλοι» που επιβουλεύονται τα συμφέροντά της, τα δικαιώματα της, την ανεξαρτησία, ακόμη και την ακεραιότητα της!
Το «μνημόνιο» και οι υποχρεώσεις μας που απορρέουν απ’ αυτό, αποτελούν το μονόδρομο που είμαστε υποχρεωμένοι εκ των πραγμάτων να ακολουθήσουμε για να σταθούμε στα πόδια μας, ανεξαρτήτως των τεράστιων ευθυνών εκείνων των πολιτικών και των παρατάξεών τους που με τα σκάνδαλα και την κακή τους διαχείριση ή ακόμη και τις απίστευτες καταχρήσεις τους και των άλλων που με τις άστοχες επιλογές και τις λανθασμένες ενέργειές τους, μας έφεραν σ’ αυτήν την κατάσταση.
Αυτοί θα δώσουν λόγο στο λαό που θα τους κρίνει και στην δικαιοσύνη που, ευτυχώς, άρχισε ήδη να κινείται δραστήρια.
Οι «Αντιμνημονιακοί»
Τα προγνωστικά, οι δημοσκοπήσεις δείχνουν σαφή άνοδο των κομμάτων και των ομάδων που εντάσσονται στην «αντιμνημονιακή» παράταξη, η οποία γενικώς, περικλείει στους κόλπους της :
1) Το ΚΚΕ
2) Τον… ουραγό του ΚΚΕ, τον ΣΥ.ΡΙΖ.Α. του Τσίπρα.
3) Τον μετριοπαθή έντιμο και ευθύ πολιτικό Φώτη Κουβέλη, με την «Δημοκρατική Αριστερά», ο οποίος βέβαια δεν φθάνει τα πράγματα στα άκρα και ως άνθρωπος καλής πίστεως και καλής θελήσεως, καλοπροαίρετος, συζητά με ειλικρίνεια και χωρίς πολιτικαντισμούς.
4) Τον… πρωτομάστορα της συγκρότησης της τριμερούς αρχικώς και διμερούς προς το τέλος, κατόπιν της ανεξήγητης αποχώρησής του, κυβέρνησης Λουκά Παπαδήμου, πρόεδρο του ΛΑΟΣ Γιώργο Καρατζαφέρη, ο οποίος από φανατικός «μνημονιακός» έγινε αιφνιδίως… όψιμος «αντιμνημονιακός», προφανώς για να κερδίσει ψηφαλάκια! Προφανώς όμως την πάτησε… Αποτέλεσμα ήταν να χάσει δύο ισχυρά στελέχη του, τον Μάκη Βορίδη και τον Άδωνη Γεωργιάδη και τώρα να κινδυνεύει να μείνει εκτός Βουλής.
5) Τον Πάνο Καμμένο, ο οποίος από στέλεχος και κατά καιρούς… ψιλοαντάρτης της ΝΔ, λάκισε αφήνοντας πίσω του το «μνημόνιο» που το πρώην κόμμα του υποστήριξε στην δεύτερη φάση του και βέβαια, υποστηρίζει πάντοτε. Τώρα ο Καμμένος ακολουθεί μια περίεργη «αντιμνημονιακή» πολιτική που στερείται πειστικών επιχειρημάτων. Ωστόσο, οι «Ανεξάρτητοι Έλληνες» του κ. Καμμένου έχουν προσελκύσει αρκετά στελέχη της ΝΔ, τα οποία ελπίζουν σε μια καλύτερη τύχη.
6) Την «Κοινωνική Συμφωνία» της κ. Λούκας Κατσέλη και του Χάρη Καστανίδη. Ομολογώ πως δεν έχω αντιληφθεί τους στόχους και τους πολιτικούς προσανατολισμούς της πολιτικής αυτής κίνησης. Η κ. Κατσέλη, διαπρεπής οικονομολόγος και υψηλόβαθμο στέλεχος του ΠΑΣΟΚ, διετέλεσε υπουργός σε καίριους τομείς που είχαν και έχουν άμεση σχέση με τη δημιουργία και την εφαρμογή του «μνημονίου» και μάλιστα είχε αρκετές φορές σκληρές αλλά επιτυχείς διαπραγματεύσεις με τους εκπροσώπους της «τρόικα», ξαφνικά και παραδόξως έγινε «αντιμνημονιακή» στρεφόμενη ευθέως εναντίον του κυβερνητικού και του δικού της έργου επί πρωθυπουργίας Γιώργου Παπανδρέου! Περίπου τα ίδια ισχύουν για τον Χάρη Καστανίδη, ο οποίος εθεωρείτο «σκληρό καρύδι» του ΠΑΣΟΚ και ένθερμος υποστηρικτής του Γιώργου Παπανδρέου, για να γυρίσει απρόσμενα σελίδα και να πάρει αντίθετο δρόμο από εκείνον τον «μνημονιακό» που για πολύ καιρό ακολουθούσε!
7) Στις «αντιμνημονιακές» δυνάμεις πρέπει να προστεθούν οι μικρές ομάδες του «Άρματος πολιτών» του συνάδελφου δημοσιογράφου Γιάννη Δημαρά, των «Οικολόγων – Πρασίνων» και τέλος του κ. Στέφανου Μάνου που συνεργάζεται με το Γρηγόρη Βαλλιανάτο.
Αστεία είναι η… Συμμαχία του Δημαρά με τον Καμμένο που ένωσαν τις δυνάμεις τους με σκοπό να μας σώσουν.
Η Ντόρα
Η Ντόρα Μπακογιάννη με την «Δημοκρατική Συμμαχία» της είναι σαφώς «μνημονιακή» πλην όμως οι εκλογικές της δυνάμεις δεν φαίνονται αξιόλογες, ενώ η ιδία αναμφίβολα είναι μια σοβαρή και ικανή πολιτική προσωπικότητα με πείρα και σημαντική κυβερνητική προσφορά.
Η Ντόρα, με αφανή αλλά βέβαιο συμβουλάτορα τον πατέρα της, τον μακροβιότερο σήμερα πολιτικό, έστω και εκτός του στίβου, θα πρέπει να είναι παρούσα στη νέα Βουλή, πράγμα όμως που φαίνεται πολύ δύσκολο μετά μάλιστα και με το θέμα του «πόθεν έσχες» μεγάλου χρηματικού ποσού του συζύγου της κ। Κούβελου, το οποίο προκλήθηκε μάλλον από λάθος ή παρεξήγηση, αλλά οπωσδήποτε βαρύνει την πολιτικό σύζυγό του.
Η «Χρυσή Αυγή»
Άφησα τελευταία την «Χρυσή Αυγή» στην οποία οι δημοσκοπήσεις δίνουν ποσοστό άνω του 3% και είσοδο στη Βουλή.
Το ακροδεξιό το κόμμα, το οποίο οπωσδήποτε θα προκαλέσει μεγάλη ζημιά στον Καρατζαφέρη έχει σαφείς «αντιμνημονιακές» θέσεις και έχει κάνει έντονη την παρουσία του στο κέντρο της Αθήνας, ιδιαίτερα δε στον Άγιο Παντελεήμονα και τις γύρω περιοχές, όπου, δίκην αστυνομίας, σπεύδει να προστατεύσει τους φιλήσυχους κατοίκους από τις επιδρομές και τις έκνομες και εγκληματικές ενέργειες των παράνομων κακοποιών μεταναστών.
Οι συσχετισμοί
Οι συσχετισμοί των δυνάμεων δεν είναι βέβαια απολύτως σαφείς, λίγες ημέρες πριν τις εκλογές και η «πρόθεση ψήφου» των δημοσκοπήσεων μας δείχνει κάποιες τάσεις, όχι όμως ξεκάθαρη εικόνα.
Το βέβαιο ωστόσο είναι πως τα καθαρά «μνημονιακά» δύο μεγάλα ή πρώην μεγάλα κόμματα, με δυσκολία θα πετύχουν μαζί μια άνετη πλειοψηφία στη Βουλή για να κυβερνήσουν (και άσε τον Σαμαρά να ελπίζει σε αυτοδυναμία και να ζητά νέες εκλογές αν δεν την πετύχει!)
Το μεγάλο όμως πρόβλημα για τη χώρα και τον λαό θα προκύψει στην περίπτωση που οι «μνημονιακοί» δεν θα έχουν στη Βουλή την απαιτούμενη πλειοψηφία για να σχηματίσουν κυβέρνηση και απαιτηθεί συνεργασία ή ακόμη, στην απίθανη περίπτωση συγκυβέρνηση με κάποιους «αντιμνημονιακούς», οι οποίοι δεν αποκλείεται να κάνουν μία από τις «κωλοτούμπες» που τελευταία συνηθίζονται.
Τέλος, οι νέες εκλογές τις οποίες προτείνει ο κ. Σαμαράς, στην περίπτωση που δεν θα έχει αυτοδυναμία στις 6 Μαΐου, θα πρέπει να αποκλεισθούν, τόσον για λόγους οικονομικούς, όσον και για την απώλεια πολύτιμου χρόνου που απαιτείται για την πορεία μας προς την ανάκαμψη.
Ας ελπίσουμε, ότι η 6η Μαΐου θα μας λύσει ορισμένα προβλήματά μας και δεν θα μας δημιουργήσει νέα, οδηγώντας μας σε οδυνηρά αδιέξοδα.
Εκείνο πάντως που πρέπει οπωσδήποτε οι «αντιμνημονιακοί» να μας εξηγήσουν πειστικά, είναι πως, με ποιόν τρόπο θα βρουν τα τεράστια ποσά που απαιτούνται για να ανταπεξέλθουμε, αν βέβαια διώξουμε την «τρόικα».
Πέμπτη 12 Απριλίου 2012
ΕΥΧΕΣ
Τετάρτη 4 Απριλίου 2012
Συντεχνιακοί εκβιασμοί και κομματικές σκοπιμότητες

Απεργία των οδηγών των ΕΛΤΑ

Η Βουλή έδωσε πάλι χρήματα στα κόμματα...

Η διαφθορά στην ΔΕΗ

Δευτέρα 2 Απριλίου 2012
«Ό,τι μπορούμε κάνουμε…»

«Ότι μπορούμε κάνουμε για να βοηθήσουμε παιδιά κι εγγόνια…».
Αυτά είναι τα λόγια πολλών ηλικιωμένων συνταξιούχων ανδρών και γυναικών, που βλέπουν τις ήδη χαμηλές συντάξεις τους, να χαμηλώνουν, να μειώνονται ακόμη περισσότερο μήνα με το μήνα, με τις απερίσκεπτες και απάνθρωπες περικοπές που γίνονται, για να εκπληρωθούν οι υποχρεώσεις της χώρας, στους ανάλγητους δανειστές του ΔΝΤ, της «τρόικα».
Οι χαμηλοσυνταξιούχοι που πλέον δεν μπορούν να ζήσουν οι ίδιοι με τις κουτσουρεμένες συντάξεις τους, προτιμούν να στερούνται ακόμη και τα απαραίτητα για να μπορούν να βοηθούν τα παιδιά τους, τα εγγόνια τους που είναι άνεργα, που έχουν χάσει τις δουλειές τους, λόγω της κατάστασης και υποφέρουν, που έχουν φθάσει στα όρια της πείνας, όπως και οι οικογένειές τους.
«Ότι μπορούμε κάνουμε για να βοηθήσουμε παιδιά κι εγγόνια…» λένε και επαναλαμβάνουν οι γονείς και οι παππούδες και τρέχουν στις αγορές των παραγωγών για να πάρουν φθηνές πατάτες, ρύζι, αλεύρι, λάδι κλπ. με τα ελάχιστα χρήματα που διαθέτουν από το δικό τους υστέρημα για να βοηθήσουν παιδιά κι εγγόνια.
Βγάζουν την μπουκιά απʼ το στόμα τους για να την προσφέρουν στα παιδιά τους, στα εγγόνια τους!
Πρόκειται για την αυτοθυσία, την στοργή, τον αλτρουισμό και την λατρεία στην οικογένεια της ελληνικής φυλής, των γονέων, των παππούδων και γιαγιάδων.
Εύγε…
ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΙΣ ΡΙΖΕΣ
Η οικονομική κρίση έχει και κάποια πλευρά που θα μπορούσε να θεωρηθεί, όχι βέβαια ως ευχάριστη, αλλά ως λιγότερο δυσάρεστη.
Είναι η επιστροφή, πολλών νεαρών ατόμων στα χωριά τους και γενικώς στην επαρχία.
Πολλοί νέοι που είχαν εγκατασταθεί στις μεγάλες πόλεις, εξαιτίας της ανεργίας που έχει ξεσπάσει, γυρίζουν στα χωριά τους όπου βρίσκουν πιο εύκολα δουλειές, έχουν σπίτι, ανοίγουν καταστήματα, ασχολούνται με τη γεωργία, την δουλειά των γονέων τους και γενικώς κάνουν προκοπή.
Έχουμε δηλαδή ένα είδος μετά - μετά – μετανάστευσης, αποσυμφόρησης των μεγαλουπόλεων και φυσικά αναζωογόνησης της υπαίθρου.
Αυτό είναι καλό.
ΤΟ ΚΙΝΗΜΑ ΤΗΣ ΣΟΥΒΛΑΣ
Το φετινό Πάσχα φαίνεται πως θα φάμε φθηνό οβελία, φθηνό αρνάκι και κατσικάκι, τουλάχιστον αρκετά φθηνότερα από τα προηγούμενα χρόνια.
Κτηνοτρόφοι πολλών περιοχών, όπως η Κρήτη, η Λάρισα και άλλες προσφέρουν εκλεκτά αρνάκια και κατσικάκια προς 6,80 ευρώ το κιλό και παίρνουν παραγγελίες μέσω internet από καταναλωτές.
Μάλιστα ο Δήμος Γαλατσίου εξασφάλισε ήδη αμνοερίφια αρίστης ποιότητας που θα διατίθενται στο κοινό προς 6,50 ευρώ το κιλό!
Ας τον μιμηθούν και άλλοι Δήμοι.
Η ελληνική κοινωνία αντιδρά θετικά στην κρίση και στην εκμετάλλευση των μεσαζόντων.
Προφανώς ξυπνήσαμε οι Έλληνες, έστω και αργά!
Υ.Γ.
Η «σκούπα» για το καθάρισμα της Αθήνας από τα… έργα των λαθρομεταναστών άρχισε και συνεχίζεται.
Καλή επιτυχία!
Κυριακή 1 Απριλίου 2012
Διαφωνίες και αντιδράσεις σύγχρονου τύπου…

Διαφωνία δημόσια μέσω της ΝΕΤ, το πρωί της Δευτέρας 26ης Μαρτίου, μεταξύ του δημάρχου Καλλιθέας κ. Κώστα Ασκούνη και του καλού και καταξιωμένου συναδέλφου κ. Σταύρου Λυγερού, για την απόφαση του δημάρχου και των άμεσων συνεργατών του, να μη γίνει μαθητική παρέλαση την 25η Μαρτίου στην Καλλιθέα και γενικότερα για τις παρελάσεις, τα έκτροπα και τα μέτρα που λαμβάνονται για την πρόληψή τους.
Η διαφωνία πάνω στο θέμα εκδηλώθηκε και εκφράσθηκε μέσα σε πλαίσια ευπρέπειας, ευγένειας, σεβασμού των απόψεων της άλλης πλευράς, χαμηλών τόνων και γενικώς κρατήθηκε σε υψηλό πολιτιστικό επίπεδο, προς τιμήν και των δύο διακεκριμένων και διαφωνούντων συνομιλητών.
Ήταν ένας διάλογός ανθρώπων πολιτισμένων, ένας διάλογος χωρίς εντάσεις και φωνές, όπως τελευταία μας έχουν συνηθίσει άλλοι διαφωνούντες συνομιλητές.
Και στους δύο, προτού να μπούμε στο κυρίως θέμα, αξίζει ένα ειλικρινές ΕΥΓΕ!
Λοιπόν, ο δήμαρχος Ασκούνης δικαιολόγησε την απόφασή του και των συμβούλων της πλειοψηφίας του Δημοτικού Συμβουλίου Καλλιθέας, να μη γίνει η μαθητική παρέλαση, η οποία έγινε, όπως έγινε, με πρωτοβουλία των γονέων και κηδεμόνων, από τον φόβο θλιβερών επεισοδίων σε μια εθνική επέτειο και από, όχι πληροφορίες όπως είπε ο δήμαρχος, αλλά από έγγραφα στοιχεία, από ανακοινώσεις της ΟΛΜΕ (Ομοσπονδία Λειτουργών Μέσης Εκπαίδευσης) των περιφερειών Καλλιθέας και Νέας Σμύρνης, να κατέβουν με «πανό» κλπ. στην μαθητική παρέλαση της Καλλιθέας.
Ο δήμαρχος Ασκούνης έχοντας προφανώς υπόψιν του και το προηγούμενο της μαθητικής παρέλασης στο κέντρο της Αθήνας, την παραμονή της εθνικής μας επετείου, στις 24 Μαρτίου, κατά το οποίο συνδικαλιστές της ΟΛΜΕ (δηλαδή των καθηγητών της Μέσης Εκπαίδευσης)… εν αγαστή συμπνοία με κάποιους «μαχητικούς» αριστεριστές (σ.σ. εγώ πιστεύω ότι και με οργανωμένα στοιχεία του γνωστού πολιτικού κέντρου που μάλιστα, ακόμη και μέσα στη Βουλή, δεν διστάζει να υποστηρίζει ή να δείχνει υποστηρικτική ανοχή στους γνωστούς ταραξίες), εφοδιασμένοι με τα γνωστά και απαραίτητα «σύνεργα», όπως πανό κλπ., επιχείρησαν μαχητικά να σπάσουν τον αστυνομικό κλοιό στην συμβολή της λεωφόρου Πανεπιστημίου και Βουκουρεστίου για να μπουν στην Πανεπιστημίου όπου γινόταν η μαθητική παρέλαση και να… επιτελέσουν τους σκοπούς, τους στόχους τους, το έργο τους, που ήταν η διάλυση της παρέλασης και τα παρεπόμενά (!), αποφάσισε την ματαίωση της μαθητικής παρέλασης στην πολυάνθρωπη Καλλιθέα.
Αυτή ήταν η ξεκάθαρη άποψη του Κώστα Ασκούνη, ο οποίος ξεκάθαρα τη διατύπωσε στην τηλεόραση.
Από την άλλη πλευρά, ο άξιος και ικανός συνάδελφος Σταύρος Λυγερός, με απόλυτη ειλικρίνεια, αλλά, κατά τη γνώμη μου, πιθανόν λόγω της ηλικίας μου, όχι και με την ανάλογη σαφήνεια, διαφώνησε με την απόφαση του δημάρχου Καλλιθέας, υποστηρίζοντας «μοντέρνους» τρόπους διαφωνίας ακόμη και πάνω σε εθνικά θέματα, όπως είναι οι εθνικές εορτές και οι παρελάσεις τους.
Οι καιροί άλλαξαν και αλλάζουν και κατά συνέπειαν αλλάζουν και οι τρόποι αντίδρασης και διαφωνίας ακόμη και σε εθνικά θέματα, γίνονται σύγχρονοι, και οι διάφορες τάξεις, οι διάφορες ομάδες πολιτών αντιδρούν σύμφωνα με τις σημερινές, τις σύγχρονες περιστάσεις. Αυτά, είναι πιθανόν να μην τα αντιλαμβανόμαστε πλήρως εμείς οι γέροι.
Βέβαια, ο καλός συνάδελφος δεν μας είπε αν οι μοντέρνοι, οι σύγχρονοι τρόποι αντίδρασης, διαφωνίας, δικαιολογούν και επιτρέπουν τη δημιουργία εκτρόπων, προπηλακισμών, βιαιοτήτων, γιαουρτωμάτων κλπ. και ρεζιλέματος της χώρας στον κόσμο ολόκληρο, με την αντεθνική, την βάρβαρη και βάναυση αμαύρωση των εθνικών μας εορτών.
Ακόμη ο κ. Λυγερός, ο οποίος διαθέτει λογική και ικανότητα να κρίνει και να σχολιάζει τα γεγονότα, δεν μας είπε αν η εθνική μας υπερηφάνεια, η υπερηφάνεια των ελλήνων και της Ελλάδας, είναι ανεκτό να γίνεται η χλεύη ακόμη και εκείνων που πήραν σκληρές απαντήσεις από τους έλληνες, όταν επιβουλεύτηκαν τις ελευθερίες τους και την ανεξαρτησία, την ακεραιότητα και την ελευθερία της πατρίδας τους! Δεν μας είπε αν κάποιοι μπορούν να προπηλακίζουν ακόμη και τον πρόεδρο της Δημοκρατίας. Καλόν θα ήταν να μας πει κάτι και γι’ αυτά ο συνάδελφος Σταύρος Λυγερός.
Και πάλι ο Ραγκούσης
Ο Γιάννης Ραγκούσης, υπουργός αναπληρωτής Εθνικής Άμυνας τώρα (με ανύπαρκτες ευτυχώς αρμοδιότητες, πλήρως… παροπλισμένος και… αφοπλισμένος!), επιχειρεί πάλι να υπονομεύσει και να ανατρέψει το νομοσχέδιο για την απελευθέρωση του επαγγέλματος των ταξί, στο οποίο κατάφερε να βρει τη χρυσή τομή ο τωρινός υπουργός Μεταφορών κλπ. κ. Μάκης Βορίδης, λαμβάνοντας υπόψιν και τον επιτυχημένο σχεδιασμό του κ. Ρέπα, το οποίο επίσης είχε υπονομεύσει και ανατρέψει.
Τώρα, ο Ραγκούσης (υπενθυμίζουμε ο δημιουργός του «Καλλικράτη» που διέλυσε τον ιστό της τοπικής αυτοδιοίκησης που «ανακάτεψε» απελπιστικά τη διοικητική δομή της χώρας και στέρησε από τους Δήμους ακόμη και τη δυνατότητα αποκομιδής των απορριμμάτων, έφθασε να ζητά από το υπουργικό συμβούλιο την ανάκληση της απόφασής του για την έγκριση του νομοσχεδίου Βορίδη για τα ταξί και να προτρέπει και το νέο αρχηγό του κ. Βενιζέλο να πιέσει την κυβέρνηση για να μην ρυθμιστεί το θέμα που εξαιτίας του ταλαιπωρεί τη χώρα κοντά τρία χρόνια!
Κλείνοντας, να θυμίσουμε στον Ραγκούση που αν τολμήσει να είναι υποψήφιος στις επικείμενες εκλογές, θα φάει μαύρο με την ψυχή του, ότι για την ζημιά στη χώρα, κατά την περσινή τουριστική περίοδο υπεύθυνοι δεν είναι μόνο οι ταξιτζήδες (εγώ δεν τους συμπαθώ και πολύ), αλλά κυρίως, για να μην πω αποκλειστικά, αυτός με τα τερτίπια του.
Οι ταξιτζήδες που ελπίζω τώρα να έχουν βάλει μυαλό, απλώς υπήρξαν υπερβολικοί, αντέδρασαν, σε πολλές περιπτώσεις με απαράδεκτες υπερβολές.
Αυτή είναι η αλήθεια κ. Ραγκούση, όπως η αλήθεια είναι, ότι η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ έχει αλλάξει και τώρα αρχηγός είναι ο Βαγγέλης Βενιζέλος και όχι ο… «προστάτης» σας, Γιώργος Παπανδρέου, ο οποίος με κάτι επιλογές συνεργατών και υπουργών του, σαν τη δική σας, απέτυχε, παρά τον αγώνα που έκανε με αυταπάρνηση και θυσίες, στο διετές έργο του και παρέδωσε την εξουσία!
Αυτά κ. Ραγκούση και φρόνιμα γιατί στην πλατεία Κλαυθμόνος μαζεύονται και διαμαρτύρονται δήμαρχοι και υπάλληλοι «Καλλικρατικοί» που έχουν μείνει απένταροι εξαιτίας σας!